III CZ 51/12
postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2012-08-08
Dane orzeczenia
SygnaturaIII CZ 51/12
Data orzeczenia2012-08-08
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział III
SędziowieSSN Maria Szulc, SSN Dariusz Zawistowski, SSA Andrzej Niedużak, SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący), SSA Andrzej Niedużak (sprawozdawca)
Pełna treść orzeczenia
Sygn. akt III CZ 51/12
POSTANOWIENIE
Dnia 8 sierpnia 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący)
SSN Maria Szulc
SSA Andrzej Niedużak (sprawozdawca)
w sprawie z powództwa D. J.
przeciwko B. N., J. N. i S. N.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 8 sierpnia 2012 r.,
zażalenia powódki na postanowienie o kosztach zawarte
w wyroku Sądu Apelacyjnego
z dnia 2 grudnia 2011 r.,
1. odrzuca zażalenie;
2. nie obciąża powódki obowiązkiem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego na rzecz pozwanych;
3. przyznaje adwokatowi J. C. od Skarbu Państwa - Sądu
Apelacyjnego kwotę 900 (dziewięćset) zł, powiększoną o należną stawkę podatku VAT, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powódce z urzędu w postępowaniu zażaleniowym.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy oddalił powództwo D. J. o zapłatę kwoty 500.000 zł z tytułu
zadośćuczynienia i odszkodowania. Apelację powódki od tego wyroku, Sąd
Apelacyjny oddalił i zasądził od powódki na rzecz pozwanych kwotę 5.400 zł
tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego.
W złożonym zażaleniu powódka zarzucała naruszenie art. 102 k.p.c. przez
obciążenie jej obowiązkiem zwrotu kosztów procesu na rzecz pozwanych, mimo że
sytuacja materialna i życiowa powódki jest szczególnie trudna. Wniosek zażalenia
zmierzał do uchylenia zaskarżonego postanowienia i nieobciążania powódki
obowiązkiem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego.
W odpowiedzi na zażalenie, pozwani kwestionowali prawidłowość
postanowienia Sądu Apelacyjnego o przywróceniu powódce terminu do wniesienia
zażalenia i domagali się oddalenia tego zażalenia oraz zasądzenia na ich rzecz
kosztów postępowania zażaleniowego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Sąd rozpoznający sprawę na skutek złożonego środka odwoławczego,
sprawdza ponownie czy spełnione zostały wymogi formalne tego środka,
w granicach kontroli zachowania warunków formalnych, mieści się również
sprawdzenie zasadności przywrócenia uchybionego terminu do wniesienia tego
środka (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 30 stycznia 1968 r., III CZP 77/67,
OSNCP 1968/12/201, postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 4 marca 1997 r.,
I CKN 45/97, OSNC 1997/9/122, z dnia 21 maja 1998 r., III CKN 471/97, OSP
1999/4/83, z dnia 5 stycznia 2001 r., I CKN 1156/00 – niepubl., z dnia 16 lipca
2009 r., II UZ 23/09 – niepubl.).
W rozpoznawanej sprawie, termin do wniesienia zażalenia na zawarte
w wyroku Sądu Apelacyjnego postanowienie o kosztach procesu, został
przywrócony powódce bez uzasadnionych podstaw. Powódka w postępowaniu
przed sądami pierwszej i drugiej instancji była reprezentowana przez pełnomocnika
będącego radcą prawnym. Na wniosek tego pełnomocnika sporządzone zostało
uzasadnienie wyroku Sądu Apelacyjnego. We wniosku o przywrócenie terminu do
dokonania czynności procesowej nie zostały wskazane żadne okoliczności mogące
usprawiedliwiać uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Nie wskazano również
kiedy ustała domniemana przeszkoda do złożenia wniosku, a co za tym idzie nie
została podjęta próba wykazania, że ustawowy termin do złożenia wniosku,
przewidziany w art. 169 § 1 k.p.c., został zachowany. Brak uzasadnionych przyczyn
przywrócenia powódce terminu do złożenia trafnie został wytknięty w odpowiedzi
na zażalenie. Stwierdzenie wadliwości przywrócenia terminu skutkuje odrzuceniem
środka odwoławczego, jako złożonego z uchybieniem przepisanego terminu (art.
373 k.p.c. w związku z art. 39821 k.p.c. i art. 3941 § 3 k.p.c.).
Orzekając o kosztach postępowania zażaleniowego, Sąd Najwyższy
uwzględnił szczególną sytuację powódki uwarunkowaną stanem jej zdrowia.
Choroba wiążąca się z pobytami w szpitalach psychiatrycznych nie pozostaje bez
wpływu na trudną sytuację w sferze materialnej. Przejawia się to między innymi
zaległościami w opłatach za mieszkanie. Ta sytuacja powinna być uznana za
uzasadniającą zastosowanie art. 102 k.p.c. W judykaturze Sądu Najwyższego
przyjmuje się, że do przesłanek nie obciążenia strony przegrywającej kosztami
procesu należą nie tylko te związane z samym przebiegiem postępowania, ale
również dotyczące sytuacji życiowej strony (por. postanowienia Sądu Najwyższego
z dnia 7 grudnia 2011 r., II CZ 105/11 – niepubl., z dnia 1 grudnia 2011 r., I CZ
26/11 – niepubl.).
O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powódce z urzędu
w postępowaniu zażaleniowym orzeczono na podstawie §13 ust. 2 pkt 2 oraz § 6
pkt 4 i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września
2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb
Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163,
poz. 1348 ze zm.).
Zapytaj AI o to orzeczenie
Pytanie 1/2 (bez konta)