III CZ 51/11

Sygn. akt III CZ 51/11 POSTANOWIENIE Dnia 20 października 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący) SSN Anna Kozłowska SSN Grzegorz Misiurek (sprawozdawca) w sprawie ze skarg S. S. o wznowienie postępowań w sprawach: 1) z wniosku S. P. przy uczestnictwie M. S. o rozgraniczenie, zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia 5 marca 2002 roku, 2) z wniosku J. K. przy uczestnictwie S. S. i A. S. o rozgraniczenie, zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia 16 października 2001 roku, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 października 2011 r., zażalenia uczestnika S. S. na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 18 kwietnia 2011 r., oddala zażalenie. Uzasadnienie Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2011 r. odrzucił skargi S. S. o wznowienie postępowań w sprawach o rozgraniczenie: z wniosku S. P. z udziałem M.S. oraz z wniosku J. K. z udziałem skarżącego i A. S., zakończonych prawomocnymi postanowieniami tego Sądu z dnia 5 marca 2002 r., i z dnia 16 października 2001 r. Sąd Okręgowy stwierdził że wskazane przez skarżącego przesłanki („świadome terrorystyczne matactwo Sądów od 12 lat” i „ponad 5 letnie w pozwach - pod wszystkimi 70 sygnaturami”) nie stanowią ustawowej podstawy wznowienia postępowania (art. 410 § 1 k.p.c.). W zażaleniu na powyższe postanowienie S. S. wniósł o jego uchylenie, wskazując na konieczność poddania kontroli zaskarżonych skargą orzeczeń oraz sprawdzenia okoliczności podniesionych w skargach, m.in. co do „kradzieży działki o numerze 4047”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. U podstaw zaskarżonego postanowienia legło stwierdzenie przez Sąd Okręgowy, że przytoczone przez skarżącego w skardze okoliczności, mające – w jego ocenie – usprawiedliwiać wznowienie postępowań w sprawach II Ca 39/02 i II Ca 904/01 nie mogą zostać zakwalifikowane jako ustawowe podstawy wznowienia wymienione w art. 401 – 403 k.p.c. Podniesione w zażaleniu argumenty nie tylko nie podważają powyższej konstatacji, ale w żaden sposób nie nawiązują do wskazanej przez Sąd Okręgowy przesłanki rozstrzygnięcia. Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.