POSTANOWIENIE

16 maja 2023 r.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

SSN Monika Koba (przewodniczący, sprawozdawca)
‎SSN Grzegorz Misiurek
‎SSN Dariusz Zawistowski

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 16 maja 2023 r. w Warszawie,
‎zażalenia A.T., T.T. i I.Z.
‎na postanowienie Sądu Okręgowego w Szczecinie
‎z 30 września 2022 r., II WSC 30/22 (II Ca 415/22),
‎w sprawie z powództwa B. F.
‎przeciwko A.T., T. T. i I.Z.
‎o ustalenie,

odrzuca zażalenie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z 30 września 2022 r. Sąd Okręgowy
‎w Szczecinie odrzucił skargę kasacyjną pozwanych A.T., T.T. i I.Z. od wyroku tego Sądu z 27 czerwca 2022 r.

U podstaw rozstrzygnięcia legło stwierdzenie, że zgodnie z art. 398² § 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe,
‎w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 50 000 zł.
‎W analizowanym przypadku wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi natomiast jedynie 2 000 zł, a oznaczenie jej w skardze na kwotę 60 000 zł jest błędne
‎i nieadekwatne do utrwalonej w toku postępowania wartości przedmiotu sporu.

Od powyższego rozstrzygnięcia zażalenie wnieśli pozwani ( k. 466).

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

Akta sprawy wraz z niekompletnym, niepodpisanym przez reprezentującego pozwanych w postępowaniu kasacyjnym pełnomocnika zażaleniem, zawierającym jedną stronę, zostało przedstawione Sądowi Najwyższemu w dniu 24 listopada 2022 r. (k. 468).

Zarządzeniem z 2 stycznia 2023 r. Sąd Najwyższy, zwrócił Sądowi Okręgowemu w Szczecinie akta sprawy wraz z zażaleniem pozwanych (k. 466 - 467) wobec stwierdzenia, że jest ono dotknięte brakami formalnymi, a pełnomocnik skarżących nie był wzywany do ich usunięcia (art. 394 § 3 i 398⁶ § 3 w zw. z art. 394¹ § 3 k.p.c.) oraz ewentualnie podjęcia dalszych czynności procesowych po usunięciu braków zażalenia (470).

Po zwrocie akt sprawy Sądowi Okręgowemu pełnomocnik skarżących radca prawny P.K. został wezwany do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez jego podpisanie, złożenie 3 odpisów zażalenia, dołączenie uzasadnienia zażalenia w 4 egz. oraz uiszczenia opłaty wyliczonej od wskazanej wartości przedmiotu zaskarżenia i pomniejszonej o uiszczoną opłatę za uzasadnienie postanowienia, tj. w kwocie 500 zł – w terminie tygodniowym, pod rygorem odrzucenia zażalenia (k. 473).

Wezwanie zostało odebrane w dniu 25 stycznia 2023 r. (k. 475). Pomimo upływu oznaczonego w nim terminu, zobowiązania w nim zawarte nie zostały wykonane.

W myśl art. 394¹ § 3 k.p.c. do postępowania przed Sądem Najwyższym toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio m.in. art. 398⁶ § 3 k.p.c. zgodnie z którym Sąd Najwyższy odrzuca skargę kasacyjną, która podlegała odrzuceniu przez sąd drugiej instancji, albo zwraca ją temu sądowi w celu usunięcia dostrzeżonych braków.

Ponieważ pełnomocnik skarżących nie usunął braków zażalenia w terminie na wezwanie Sądu Okręgowego, zażalenie podlegało odrzuceniu.

Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji ( art. 398⁶ § 3 w zw. z art. 394¹ § 3 k.p.c.).