III CZ 416/22

Sygn. akt III CZ 416/22 POSTANOWIENIE Dnia 17 lutego 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Szanciło (przewodniczący) SSN Jacek Grela SSN Kamil Zaradkiewicz (sprawozdawca) w sprawie z powództwa G.G. i U.G. przeciwko J.M. i E.M. o wydanie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 17 lutego 2023 r. w Izbie Cywilnej w Warszawie, zażalenia E.M. na postanowienie Sądu Okręgowego w Kaliszu z 7 lipca 2022 r., sygn. akt II Ca 93/16 (WSC "no" 8/22), uchyla zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 7 lipca 2022 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu, w sprawie z powództwa G.G. i U.G. przeciwko J.M. i E.M. o wydanie, odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku tego Sądu z 25 czerwca 2020 r. Sąd wskazał, że zgodnie z art. 4245:§ 1 pkt 4 k.p.c. obligatoryjnym elementem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie wyroku, którego skarga dotyczy. Z treści skargi wynika, że szkody spowodowanej wydaniem zaskarżonego wyroku skarżąca upatruje w konieczności zapłacenia orzeczonych w toku postępowania zakończonego powyższym wyrokiem kosztów tego postępowania na rzecz strony przeciwnej. Tym samym skarżąca nie wskazała ani nie uprawdopodobniła poniesienia innej szkody pozostającej w związku przyczynowym z zaskarżonym wyrokiem, z wyjątkiem poniesionych kosztów postępowania. W zażaleniu pozwanej zarzucono naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 4246 § 3 w zw. z art. 4246 § 2 k.p.c. i art. 4245 § 2 poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, w sytuacji gdy nie istniały ku temu podstawy, tj. skarga nie była obarczona brakami formalnymi, o których mowa w art. 4245 § 2 k.p.c., a ustalenie, czy skarga spełnia zadość wymogowi uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody, o którym mowa w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c., zgodnie z art. 4248 § 1 k.p.c. należy do wyłącznej kognicji Sądu Najwyższego, a co za tym idzie Sąd Okręgowy nie jest uprawniony do badania, czy skarga spełnia zadość temu wymogowi. W związku z tym w zażaleniu wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy wywołanej skargą do rozpoznania Sądowi Najwyższemu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie podlegało uwzględnieniu, a zaskarżone postanowienie uchyleniu. Artykuł 4245 § 1 k.p.c. określa wymogi skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia o charakterze konstrukcyjnym, niezbędne do uznania wniesionego środka za skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia w rozumieniu art. 4242 § 1 k.p.c. Niespełnienie przez skargę któregokolwiek z wymogów określonych w art. 4245 § 1 k.p.c. skutkuje jej odrzuceniem przez Sąd Najwyższy (art. 4248 § 1 k.p.c.). W zażaleniu trafnie podniesiono, że sąd pierwszej lub drugiej instancji odrzuca skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wyłącznie przypadkach wskazanych w art. 4246 § 3 w zw. z § 2 i art. 4245 § 2 k.p.c. Natomiast ustalenie tego, czy skarga spełnia zadość wymogowi uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody, o którym mowa w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c., zgodnie z art. 4248 § 1 k.p.c. należy do wyłącznej kognicji Sądu Najwyższego (zob. też postanowienie Sądu Najwyższego z 23 czerwca 2020 r., II CZ 21/20). W tej sytuacji Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. as]