III CZ 4/10
postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2010-03-12
Dane orzeczenia
SygnaturaIII CZ 4/10
Data orzeczenia2010-03-12
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział III
SędziowieSSN Józef Frąckowiak, SSN Bogumiła Ustjanicz, SSN Kazimierz Zawada, SSN Kazimierz Zawada (przewodniczący), SSN Kazimierz Zawada (sprawozdawca)
Pełna treść orzeczenia
Sygn. akt III CZ 4/10
POSTANOWIENIE
Dnia 12 marca 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Kazimierz Zawada (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Józef Frąckowiak
SSN Bogumiła Ustjanicz
w sprawie z wniosku Anny T.
przy uczestnictwie Józefa T i innych, o stwierdzenie nabycia własności
nieruchomości rolnej przez posiadacza samoistnego,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 12 marca 2010 r.,
zażalenia uczestnika Krzysztofa J.
na postanowienie Sądu Okręgowego
z dnia 30 lipca 2009 r.,
uchyla zaskarżone postanowienie.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 30 lipca 2009 r. odmówił dalszego
udziału w sprawie o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości rolnej przez
posiadacza samoistnego w charakterze uczestników Krzysztofowi J., Małgorzacie
J., Annie J. i Krzysztofowi J. - synowi Krzysztofa oraz odrzucił apelację Krzysztofa
J. od postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 17 marca 2009 r., stwierdzającego
nabycie przez Stanisława T. z mocy prawa z dniem 4 listopada 1971 r. własności
nieruchomości rolnej o powierzchni 0,3689 ha położonej w B. (działki ewidencyjne
nr [...] i [...]). W uzasadnieniu wyjaśnił, że skoro Krzysztof J. nie był przed datą 4
listopada 1971 r., w której następuje nabycie własności nieruchomości na
podstawie ustawy z dnia 27 października 1971 r. o uregulowaniu własności
gospodarstw rolnych (Dz. U. nr 27, poz. 250 ze zm.) i ustawy z dnia 26 marca 1982
r. o zmianie ustawy – Kodeks cywilny oraz o uchyleniu ustawy o uregulowaniu
własności gospodarstw rolnych (Dz. U. nr 11, poz. 81), posiadaczem ani
właścicielem objętej wnioskiem nieruchomości, jak też uprawnionym do korzystania
z niej z innego tytułu, to nie można go uznać – choćby pośrednio - za
zainteresowanego w rozumieniu art. 510 § 1 k.p.c. Tym samym nie mógł on być
uczestnikiem postępowania w sprawie, a co za tym idzie - nie mogli być też
uczestnikami postępowania w sprawie jego żona i dzieci. Powyższej oceny nie
mógł – według Sądu Okręgowego - podważyć podnoszony przez Krzysztofa J. fakt
zamieszkiwania przez niego z rodziną po śmierci Stanisława T., od maja 1997 r., na
nieruchomości, której dotyczy postępowanie (samoistnego posiadania tej
nieruchomości). W konsekwencji apelację Krzysztofa J. należało - zdaniem Sądu
Okręgowego - odrzucić na podstawie art. 373 k.p.c.
Krzysztof J. zaskarżył postanowienie Sądu Okręgowego. Zarzucił, że zostało
ono wydane z naruszeniem art. 510 § 1 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Jeżeli przepis szczególny nie określa wprost, kto jest legitymowany do
udziału w danej sprawie nieprocesowej, mogą i powinni w niej uczestniczyć
wszyscy zainteresowani, tj. wszyscy, czyich praw dotyczy wynik postępowania
(art. 510 § 1 k.p.c.). Ocena w tym względzie zależy od charakteru sprawy, a ściślej
od treści rozstrzyganego w niej stosunku prawnego (por. np. postanowienie Sądu
Najwyższego z dnia 17 grudnia 1998 r., II CKN 699/98, LEX nr 50712).
Powszechnie przyjmuje się, że zainteresowanym w sprawie rozpoznawanej
w postępowaniu nieprocesowym jest nie tylko ten, czyich praw wynik tego
postępowania dotyczy bezpośrednio, ale i ten, czyich praw wynik tego
postępowania dotyczy pośrednio (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia
11 września 1991 r., III CZP 79/91, OSNC 1992, nr 5, poz. 69).
W sprawie o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości rolnej przez
posiadacza samoistnego za bezpośrednio zainteresowanych uznaje się właściciela
tej nieruchomości oraz jej posiadacza samoistnego w okresie poprzedzającym
dzień 4 listopada 1971 r.
Natomiast za zainteresowanych pośrednio uważa się w szczególności jej
posiadacza zależnego na podstawie umowy lub innego tytułu oraz osoby, którym
przysługują do niej służebności gruntowe lub osobiste (por. postanowienie Sądu
Najwyższego z dnia 11 września 1991 r., III CZP 79/91).
Nie ma powodów, aby inaczej niż posiadacza zależnego na podstawie
umowy lub innego tytułu i osobę mającą służebność traktować posiadacza
samoistnego nieruchomości rolnej w okresie następującym po dniu 4 listopada
1971 r. Z posiadaniem samoistnym prawo łączy także korzystne skutki prawne dla
posiadacza (por. np. art. 172 k.c.). Osoba, która jest posiadaczem samoistnym
nieruchomości w okresie po dniu 4 listopada 1971 r., mogąc uczestniczyć
w postępowaniu o stwierdzenie nabycia nieruchomości rolnej na podstawie ustawy
o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych, może więc - w celu osiągnięcia
korzyści związanych ze swym posiadaniem - wykazywać nieistnienie podstaw do
stwierdzenia nabycia własności tej nieruchomości z mocy wymienionej ustawy
przez inną osobę.
W rezultacie fakt powoływania się przez Krzysztofa J. na posiadanie
samoistne nieruchomości objętej postępowaniem w okresie po dniu 4 listopada
1971 r. nie uzasadniał odmówienia mu oraz członkom jego rodziny dalszego
udziału w sprawie w charakterze uczestników postępowania oraz odrzucenia
wniesionej przez niego apelacji.
Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji
(art. 39815 § 1 w związku z art. 3941 § 3 i art. 13 § 2 k.p.c.).
Zapytaj AI o to orzeczenie
Pytanie 1/2 (bez konta)