III CZ 37/14

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2014-10-10

Dane orzeczenia

SygnaturaIII CZ 37/14
Data orzeczenia2014-10-10
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział III
SędziowieSSN Mirosław Bączyk, SSN Zbigniew Kwaśniewski, SSN Barbara Myszka, SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący), SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt III CZ 37/14

POSTANOWIENIE

Dnia 10 października 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący)
SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca)
SSN Barbara Myszka

w sprawie ze skargi M. Ś.

o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Okręgowego

w N. z dnia 12 lutego 2014 r.,

w sprawie z wniosku S. L., A. J.,

S. L. i M. J.
przy uczestnictwie T. N. i innych, o ustanowienie drogi koniecznej,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 10 października 2014 r.,
zażalenia skarżącej M. Ś.

na postanowienie Sądu Okręgowego w N.
z dnia 7 maja 2014 r.

oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 7 maja 2014 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę M. Ś. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem tego Sądu Okręgowego z dnia 12 lutego 2014 r. (sygn. akt … 105/14). Postanowieniem tym zakończyło się postępowanie o ustanowienie drogi koniecznej  m. in. z udziałem skarżącej. Sąd Okręgowy uznał skargę za niedopuszczalną, ponieważ zgodnie z art. 399 § 1 k.p.c. nie jest w zasadzie możliwe wznowienie  postępowania zakończonego rozstrzygnięciem o charakterze formalnym (w danej sprawie - orzeczeniem o odrzuceniu apelacji). Sąd ten także stwierdził, że w uzasadnieniu postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 12 lutego 2014 r. wyraźnie wyjaśniono, iż podnoszony w zażaleniu zarzut faktycznego czasu otwarcia Urzędu Pocztowego nie miał znaczenia dla rozstrzygnięcia.

W zażaleniu na postanowienie z dnia 7 maja 2014 r. skarżąca podnosiła zarzut naruszenia art. 232 k.p.c., art. 233 k.p.c., art. 524 § 1 k.p.c. i wnosiła o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez uwzględnienie wniosku skarżącej, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Skarżąca stara się wykazać, że postanowienie z dnia 12 lutego 2014 r. (kończące postępowanie w sprawie o sygn. … 105/14) jest rozstrzygnięciem merytorycznym, a ponadto istniała podstawa wznowienia postępowania określona w art. 403 § 2 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 399 § 1 k.p.c., postępowanie może być wznowione, jeżeli zakończone zostało prawomocnym wyrokiem. Przewidziany w art. 399 § 2 k.p.c. wyjątek nie odnosi się oczywiście do postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 12 lutego 2014 r. rozstrzygającego o odrzuceniu apelacji, ponieważ jest to orzeczenie o charakterze formalnym jako nierozstrzygające o żądaniu w przedmiocie ustanowienia drogi koniecznej. Odmienne stanowisko skarżącej nie może być uznane za trafne. O procesowym charakterze postanowienia z dnia 12 lutego 2014 r. nie przesądza, oczywiście, sam prawny charakter i funkcje skargi o wznowienie postępowania. W tej sytuacji bezprzedmiotowe pozostają próby skarżącej wskazywania w zażaleniu, że istnieje podstawa do wznowienia postępowania przewidziana w art. 403 § 2 k.p.c.

Skoro zażalenie skarżącej okazało się nieuzasadnione, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c. orzekł jak w sentencji.

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)