POSTANOWIENIE

10 maja 2024 r.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

SSN Agnieszka Jurkowska-Chocyk

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 10 maja 2024 r. w Warszawie
‎zażalenia Bank spółki akcyjnej w W.
‎na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie
‎z 23 sierpnia 2023 r., I ACa 713/22,
‎w sprawie z powództwa M. W. i M. W.1
‎przeciwko Bank spółce akcyjnej w W.
‎o zapłatę i ustalenie,

I. prostuje w komparycji zaskarżonego postanowienia
‎oznaczenie strony pozwanej w ten sposób, że
‎po słowie ,,P.”, a przed słowami ,,Spółce Akcyjnej
‎z siedzibą w W.” wpisuje: ,, Bank”;

II. uchyla zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 23 sierpnia 2023 roku Sąd Apelacyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną wniesioną przez pozwanego od wyroku z 30 marca
‎2023 roku, wydanego przez ten sąd w sprawie I ACa 713/22. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia jako podstawę prawną wskazano brak sformułowania wniosku następczego zgodnie z art. 398⁴ § 1 pkt 3 k.p.c. W skardze kasacyjnej Bank zaskarżył wyrok Sądu Apelacyjnego w całości i wnioskował o uchylenie tego wyroku w całości,

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W orzecznictwie Sądu Najwyższego jednolicie przyjmuje się, że element konstrukcyjny skargi kasacyjnej w postaci wniosku o uchylenie lub uchylenie
‎i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany jest ściśle powiązany z zakresem zaskarżenia tą skargą i powinien być sformułowany precyzyjnie, w sposób niewywołujący jakichkolwiek wątpliwości.

W rozpatrywanej sprawie skarga kasacyjna strony pozwanej spełnia ten wymóg. Skarżący zaskarżył bowiem wyrok sądu drugiej instancji w całości i w takim samym zakresie (również w całości) wniósł o jego uchylenie. Nie zachodzi zatem brak korelacji lub sprzeczność pomiędzy zakresem zaskarżenia, a wnioskiem kasacyjnym. Stanowisko Sądu Apelacyjnego sprowadzające się do stwierdzenia, że skarżący nie sformułował prawidłowo wniosku następczego (żądając uchylenia nie wnioskował o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi drugiej instancji) jest błędne i nie wynika z art. 398⁴ § 1 pkt 3 k.p.c. Zbytni formalizm dotyczący sposobu sformułowania tych dwóch elementów skargi narusza bowiem prawo strony do sądu.

W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy na podstawie art. 394¹ § 3 k.p.c.
‎w związku z art. 398¹⁵ § 1 zdanie pierwsze k.p.c. orzekł jak w sentencji.

[SOP]

[ms]

‎