III CZ 34/16

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2016-09-28

Dane orzeczenia

SygnaturaIII CZ 34/16
Data orzeczenia2016-09-28
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział III
SędziowieSSN Jacek Gudowski, SSN Agnieszka Piotrowska, SSN Karol Weitz, SSN Jacek Gudowski (przewodniczący), SSN Karol Weitz (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt III CZ 34/16

POSTANOWIENIE

Dnia 28 września 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jacek Gudowski (przewodniczący)
SSN Agnieszka Piotrowska
SSN Karol Weitz (sprawozdawca)

w sprawie z wniosku Syndyka Masy Upadłości V. S.A. w K. w upadłości likwidacyjnej
przy uczestnictwie T. sp. z o.o. w K. i O. sp. z o.o. w Ł.
o wpis ostrzeżenia w księdze wieczystej,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 28 września 2016 r.,
zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego w K.
z dnia 30 maja 2016 r., sygn. akt II Ca (…),

oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 30 maja 2016 r. Sąd Okręgowy w K. odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 24 lutego 2016 r., sygn. akt II Ca (…), oddalającego apelację wnioskodawcy od postanowienia Sądu Rejonowego w K. z dnia 12 listopada 2015 r., sygn. akt (…).

W części zaskarżonej apelacją postanowieniem z dnia 12 listopada 2015 r. oddalony został wniosek wnioskodawcy o wpis w dziale III księgi wieczystej (…) ostrzeżenia w przedmiocie zakazu dokonywania przez uczestnika postępowania Przedsiębiorstwo O. Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. jakichkolwiek rozporządzeń i obciążeń w stosunku do nieruchomości objętej tą księgą wieczystą. Podstawę wpisu miało stanowić postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 8 czerwca 2015 r., sygn. akt IX. GC. (…), w którym udzielono wnioskodawcy zabezpieczenia przez ustanowienie zakazu zbywania i obciążania przedmiotowej nieruchomości w sprawie z jego powództwa przeciw Przedsiębiorstwu O. Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. o uznanie za bezskuteczną względem masy upadłości umowy sprzedaży tej nieruchomości.

Odrzucając skargę kasacyjną od postanowienia z dnia 30 maja 2016 r. Sąd wskazał, że w myśl art. 5191 § 1 k.p.c. w postępowaniu wieczystoksięgowym skarga kasacyjna przysługuje na postanowienia co do istoty sprawy lub postanowienia kończące postępowanie w sprawie w inny sposób. Nie należą do tej kategorii takie postanowienia, które nie spełniają cechy definitywności, w tym postanowienia co do wpisów ostrzeżeń, gdyż wpisy te pełnią tylko funkcję zabezpieczającą, nie wywołują natomiast zmian ujawnionych w księdze wieczystej praw podmiotowych. Powołując się na utrwalone orzecznictwo dotyczące niedopuszczalności skargi kasacyjnej od orzeczeń wydanych w kwestii wpisu ostrzeżenia na podstawie art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r., poz. 707 ze zm.; dalej: „u.k.w.h.”) Sąd Okręgowy uznał, że analogicznie należy przyjąć, że skarga kasacyjna nie jest dopuszczalna, gdy orzeczenie dotyczy wpisu ostrzeżenia co do zakazu zbywania i obciążania nieruchomości.

Na postanowienie z dnia 30 maja 2016 r. zażalenie złożył wnioskodawca. Zarzucił naruszenie przepisu postępowania, tj. art. 5191 § 1 k.p.c., a także przepisów prawa materialnego, tj. art. 25 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 1 ust. 1 oraz art. 10 ust. 2 u.k.w.h. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zarzuty wnioskodawcy zmierzają do wykazania, że w sprawie nie chodzi tylko o wpis do księgi wieczystej ostrzeżenia o charakterze zabezpieczającym, lecz o wpis ograniczenia w rozporządzaniu nieruchomością, przewidziany w art. 25 ust. 1 pkt 3 u.k.w.h. Dotyczy on zakresu uprawnień podmiotowych przysługujących właścicielowi w stosunku do nieruchomości. Służy więc ustaleniu stanu prawnego nieruchomości w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.k.w.h. Postanowienie w przedmiocie takiego wpisu ma wobec tego charakter materialnoprawny i jako takie jest postanowieniem co do istoty sprawy. Nie zmienia tego fakt, że podstawą wpisu jest postanowienie o udzieleniu zabezpieczenia.

Sąd Najwyższy w niniejszym składzie przychyla się do stanowiska, że skarga kasacyjna nie jest dopuszczalna na postanowienia sądu drugiej instancji wydane w przedmiocie wpisu lub wykreślenia w księdze wieczystej dokonywane w związku z realizacją zabezpieczenia. Stanowisko to jest uzasadnione tym, że w takim wypadku wpis pełni funkcję zabezpieczającą (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 15 stycznia 1997 r., III CZ 1/97, OSNC 1997, nr 4, poz. 37 ze sprost. w OSNC 1997, nr 6-7, poz. 136, z dnia 4 lutego 1997 r., III CKN 41/96, OSNC 1997, nr 5, poz. 67, z dnia 17 września 1997 r., II CKN 305/97, niepubl., z dnia 27 października 1998 r., III CKN 8/98, OSNC 1999, nr 3, poz. 65, z dnia 29 czerwca 2004 r., II CK 541/03, OSNC 2005, nr 6, poz. 112; zob. jednak postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 maja 2013 r., I CZ 27/13, niepubl.) lub tym, że postanowienia w przedmiocie takiego wpisu nie kładą kresu czynnościom w zakresie uprawnień podmiotowych związanych z ustrojem ksiąg wieczystych lub nie powodują zmiany ujawnionych w księdze wieczystej praw podmiotowych (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 22 czerwca 2001 r., V CZ 91/01, OSNC 2002, nr 2, poz. 25, z dnia 21 stycznia 2003 r., III CZ 128/02, niepubl., z dnia 29 czerwca 2004 r., II CK 541/03, OSNC 2005, nr 6, poz. 112, z dnia 23 sierpnia 2012 r., II CZ 94/12, niepubl.).

Należy uznać, że w razie, gdy wpis do księgi wieczystej, w szczególności w postaci ostrzeżenia, służy wykonaniu lub dopełnieniu zabezpieczenia, postępowanie wieczystoksięgowe nie pełni funkcji samodzielnego postępowania nieprocesowego, lecz stanowi stadium wykonawcze (realizacyjne) postępowania zabezpieczającego. Jako takie jest elementem jego organizacji i podlega obowiązującym w nim regułom, w tym również co do zaskarżalności orzeczeń. Postanowienia wydawane w takim postępowaniu wieczystoksięgowym w przedmiocie wpisu w księdze wieczystej, w tym wpisu ostrzeżenia, nie mogą być kwalifikowane jako postanowienia co do istoty sprawy w rozumieniu art. 5191 § 1 k.p.c. Zastosowanie ma wówczas reguła, że w postępowaniu zabezpieczającym skarga kasacyjna jest niedopuszczalna (por. w związku z tym postanowienia Sądu Najwyższego dnia 15 stycznia 1997 r., III CZ 1/97, OSNC 1997, nr 4, poz. 37 ze  sprost. w OSNC 1997, nr 6-7, poz. 136, z dnia 4 lutego 1997 r., III CKN 41/96, OSNC 1997, nr 5, poz. 67; z dnia 8 kwietnia 1997 r., I CZ 22/97, OSNC 1997, nr  10, poz. 147, z dnia 17 września 1997 r., II CKN 305/97, niepubl., z dnia 27 października 1998 r., III CKN 8/98, OSNC 1999, nr 3, poz. 65).

W sytuacji, w której na podstawie art. 755 § 1 pkt 2 k.p.c. zostało udzielone zabezpieczenie przez ustanowienie zakazu zbywania i obciążania nieruchomości, a uprawniony chce - dla dopełnienia skutków tego zakazu w kontekście wyłączenia rękojmi wiary publicznej ksiąg wieczystych - uzyskać wpis w dziale III księgi wieczystej, prowadzone w tym celu postępowanie wieczystoksięgowe pełni funkcję stadium wykonawczego (realizacyjnego) postępowania zabezpieczającego. Oznacza to, że w postępowaniu o taki wpis skarga kasacyjna jest niedopuszczalna.

Z tych względów, na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 i art. 13 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.

jw

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)