III CZ 31/10
postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2010-07-21
Dane orzeczenia
SygnaturaIII CZ 31/10
Data orzeczenia2010-07-21
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział III
SędziowieSSN Antoni Górski, SSN Barbara Myszka, SSN Marek Sychowicz, SSN Antoni Górski (przewodniczący), SSN Marek Sychowicz (sprawozdawca)
Pełna treść orzeczenia
Sygn. akt III CZ 31/10
POSTANOWIENIE
Dnia 21 lipca 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Antoni Górski (przewodniczący)
SSN Barbara Myszka
SSN Marek Sychowicz (sprawozdawca)
w sprawie z powództwa Powiatu X. - Powiatowego Urzędu Pracy w K.
przeciwko R. O.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 lipca 2010 r.,
zażalenia strony powodowej na postanowienie o kosztach zawarte w wyroku Sądu
Okręgowego w K. z dnia 7 kwietnia 2010 r., sygn. akt II Ca (…),
zmienia zaskarżone postanowienie w ten sposób, że zasądzoną nim kwotę 70,50
złotych podwyższa do kwoty 141 (sto czterdzieści jeden) złotych;
zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 150 (sto pięćdziesiąt) złotych
tytułem kosztów postępowania zażaleniowego.
Uzasadnienie
W zawartym w wyroku z dnia 7 kwietnia 2010 r. postanowieniu o kosztach
procesu Sąd Okręgowy w K. zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 70,50 zł
tytułem kosztów postępowania apelacyjnego. Orzeczenie to zostało uzasadnione
powołaniem się na art. 100 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. Zapadło ono w sytuacji, gdy
powód zaskarżył wyrok sądu pierwszej instancji w części oddalającej powództwo, t.j. co
do żądania zasądzenia odsetek ustawowych od kwoty 14.219,38 zł za okres od dnia
2 czerwca 2009 r. do dnia zapłaty i apelacja została uwzględniona, z wyjątkiem żądania
odsetek od kwoty 3.219,38 zł za okres od dnia 2 czerwca 2009 r. do dnia 12
października 2009 r., w której to części apelacja została oddalona.
Wymienione postanowienie powód zaskarżył zażaleniem wniesionym do Sądu
Najwyższego. Zarzucił naruszenie art. 100 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. i wniósł o zmianę
zaskarżonego postanowienia przez zasądzenie od pozwanego na jego rzecz kwoty
141,00 zł tytułem kosztów postępowania apelacyjnego oraz wniósł o zasądzenie
kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarżący trafnie podniósł, że w postępowaniu apelacyjnym uległ jedynie
w nieznacznej części, tj. w około 15%. Brak zatem było podstawy do zastosowania art.
100 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. przez stosunkowe rozdzielenie kosztów postępowania
apelacyjnego i zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda połowy poniesionych przez
niego kosztów (51,00 zł – opłata od apelacji i 90 zł – wynagrodzenie radcy prawnego),
gdy pozwany nie poniósł żadnych kosztów. Wprawdzie apelacja powoda nie została
uwzględniona w całości, ale wobec oddalenia jej tylko w niewielkiej części, kosztami
postępowania apelacyjnego należało w całości obciążyć pozwanego, stosownie do art.
98 § 1 w zw. z § 3 tego artykułu i art. 99 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.
Na podstawie art. 39816 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. zażalenie podlega więc
uwzględnieniu.
O kosztach postępowania zażaleniowego Sąd Najwyższy postanowił stosownie
do art. 108 § 1 k.p.c. w zw. z art. 98 § 1 i 3 oraz art. 99 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 w zw.
z art. 39821 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. w zw. z § 12 ust. 2 pkt 2 i § 6 pkt 1 rozporządzenia
Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności
radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej
udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze
zm.).
Zapytaj AI o to orzeczenie
Pytanie 1/2 (bez konta)