III CZ 31/10

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2010-07-21

Dane orzeczenia

SygnaturaIII CZ 31/10
Data orzeczenia2010-07-21
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział III
SędziowieSSN Antoni Górski, SSN Barbara Myszka, SSN Marek Sychowicz, SSN Antoni Górski (przewodniczący), SSN Marek Sychowicz (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt III CZ 31/10 POSTANOWIENIE Dnia 21 lipca 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Antoni Górski (przewodniczący) SSN Barbara Myszka SSN Marek Sychowicz (sprawozdawca) w sprawie z powództwa Powiatu X. - Powiatowego Urzędu Pracy w K. przeciwko R. O. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 lipca 2010 r., zażalenia strony powodowej na postanowienie o kosztach zawarte w wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 7 kwietnia 2010 r., sygn. akt II Ca (…), zmienia zaskarżone postanowienie w ten sposób, że zasądzoną nim kwotę 70,50 złotych podwyższa do kwoty 141 (sto czterdzieści jeden) złotych; zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 150 (sto pięćdziesiąt) złotych tytułem kosztów postępowania zażaleniowego. Uzasadnienie W zawartym w wyroku z dnia 7 kwietnia 2010 r. postanowieniu o kosztach procesu Sąd Okręgowy w K. zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 70,50 zł tytułem kosztów postępowania apelacyjnego. Orzeczenie to zostało uzasadnione powołaniem się na art. 100 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. Zapadło ono w sytuacji, gdy powód zaskarżył wyrok sądu pierwszej instancji w części oddalającej powództwo, t.j. co do żądania zasądzenia odsetek ustawowych od kwoty 14.219,38 zł za okres od dnia 2 czerwca 2009 r. do dnia zapłaty i apelacja została uwzględniona, z wyjątkiem żądania odsetek od kwoty 3.219,38 zł za okres od dnia 2 czerwca 2009 r. do dnia 12 października 2009 r., w której to części apelacja została oddalona. Wymienione postanowienie powód zaskarżył zażaleniem wniesionym do Sądu Najwyższego. Zarzucił naruszenie art. 100 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. i wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia przez zasądzenie od pozwanego na jego rzecz kwoty 141,00 zł tytułem kosztów postępowania apelacyjnego oraz wniósł o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarżący trafnie podniósł, że w postępowaniu apelacyjnym uległ jedynie w nieznacznej części, tj. w około 15%. Brak zatem było podstawy do zastosowania art. 100 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. przez stosunkowe rozdzielenie kosztów postępowania apelacyjnego i zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda połowy poniesionych przez niego kosztów (51,00 zł – opłata od apelacji i 90 zł – wynagrodzenie radcy prawnego), gdy pozwany nie poniósł żadnych kosztów. Wprawdzie apelacja powoda nie została uwzględniona w całości, ale wobec oddalenia jej tylko w niewielkiej części, kosztami postępowania apelacyjnego należało w całości obciążyć pozwanego, stosownie do art. 98 § 1 w zw. z § 3 tego artykułu i art. 99 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. Na podstawie art. 39816 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. zażalenie podlega więc uwzględnieniu. O kosztach postępowania zażaleniowego Sąd Najwyższy postanowił stosownie do art. 108 § 1 k.p.c. w zw. z art. 98 § 1 i 3 oraz art. 99 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 w zw. z art. 39821 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. w zw. z § 12 ust. 2 pkt 2 i § 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)