Sąd Najwyższy

III CZ 290/24

postanowienie SN z dnia 2025-04-08

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaIII CZ 290/24
Data orzeczenia2025-04-08
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział III
SędziowieSSN Grzegorz Misiurek, SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący), SSN Grzegorz Misiurek (sprawozdawca), SSN Grzegorz Misiurek (autor uzasadnienia)

Pełna treść orzeczenia

III CZ 290/24 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Grzegorz Misiurek 8 kwietnia 2025 r. po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 8 kwietnia 2025 r. w Warszawie zażalenia A. L. na postanowienie Sądu Okręgowego we Włocławku z 24 października 2024 r., I 1 WSC 6/24 (I 1 Ca 8/24), w sprawie z wniosku A. L., B. S. i S. G. o wpis ostrzeżenia w księdze wieczystej, oddala zażalenie. (A.T.) UZASADNIENIE Sąd Okręgowy we Włocławku w sprawie z wniosku A. L., B. S. i S. G. o wpis ostrzeżenia w księdze wieczystej postanowieniem z 24 października 2024 r. odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawcy A. L. od postanowienia tego Sądu z 9 maja 2024 r. W uzasadnieniu wskazał, że sprawy o wpis w księdze wieczystej są sprawami z zakresu prawa rzeczowego, jednak skarga kasacyjna nie przysługuje od postanowienia o odmowie wpisu w księdze wieczystej ostrzeżenia o niezgodności stanu prawnego z rzeczywistym stanem prawnym. Podkreślił, że III CZ 290/24 2 pojęcie istoty sprawy odnosi się do przesłanek materialnoprawnych wniosku o wpis. Zwrócił uwagę na to, że przedmiotem niniejszej sprawy jest wpis ostrzeżenia w księdze wieczystej, a nie legitymacja wnioskodawcy do złożenia wniosku; problem braku legitymacji stanowił jedynie przesłankę oddalenia wniosku o wpis ostrzeżenia i nie stanowi odrębnego przedmiotu sprawy. Tym samym skarga kasacyjna wnioskodawcy wniesiona w sprawie o wpis w księdze wieczystej ostrzeżenia o niezgodności stanu prawnego z rzeczywistym stanem prawnym była niedopuszczalna i podlegała odrzuceniu. W zażaleniu na to postanowienie wnioskodawca wniósł o jego uchylenie, zarzucając naruszenie art. 3986 § 2 w związku z art. 5191 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarżący za wadliwą uznał ocenę, że skarga kasacyjna w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna, gdyż dotyczy rozstrzygnięcia nieodnoszącego się do istoty sprawy, tj. wpisu ostrzeżenia w księdze wieczystej, podczas gdy skarga kasacyjna dotyczyła rozstrzygnięcia co do istoty sprawy, tj. legitymacji procesowej skarżącego kasacyjnie do złożenia wniosku o wpis ostrzeżenia o niezgodności stanu prawnego ujawnionego w księdze wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym. Skarżący nawet w treści zarzutu zażalenia podniósł, że przedmiotem sprawy jest wpis w księdze wieczystej ostrzeżenia o niezgodności stanu prawnego ujawnionego w księdze wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym. W orzecznictwie Sądu Najwyższego zgodnie przyjmuje się, że nie stanowią postanowień co do istoty sprawy orzeczenia sądu drugiej instancji wydane w przedmiocie wpisu lub wykreślenia w księdze wieczystej dokonywanych w związku z realizacją zabezpieczenia, w znaczeniu procesowym. W takiej sytuacji wpis pełni tylko funkcję zabezpieczającą a postanowienia w przedmiocie takiego wpisu nie kładą kresu czynnościom w zakresie uprawnień podmiotowych związanych z ustrojem ksiąg wieczystych lub nie powodują zmiany ujawnionych w księdze wieczystej praw podmiotowych. W razie, gdy wpis do księgi wieczystej, w szczególności w postaci ostrzeżenia, służy wykonaniu lub dopełnieniu zabezpieczenia, postępowanie wieczystoksięgowe nie pełni funkcji samodzielnego postępowania nieprocesowego, lecz stanowi stadium wykonawcze (realizacyjne) III CZ 290/24 3 postępowania zabezpieczającego (zob. postanowienie SN z 26 listopada 2019 r., V CSK 169/19, nie publ. i przywołane tam orzecznictwo). Skoro skarga kasacyjna wnioskodawcy odnosiła się do postanowienia wydanego w sprawie o wpis takiego ostrzeżenia, to podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna, kwestionująca orzeczenie, które nie dotyczy istoty sprawy w rozumieniu art. 5191 § 1 k.p.c. Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941 § 3 w związku z art. 39814 k.p.c. orzekł, jak w sentencji. (A.T.) [a.ł]

Zapytaj AI o to orzeczenie