III CZ 251/23

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2024-03-28

Dane orzeczenia

SygnaturaIII CZ 251/23
Data orzeczenia2024-03-28
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział III
SędziowieSSN Maciej Kowalski, SSN Maciej Kowalski (przewodniczący), SSN Maciej Kowalski (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

III CZ 251/23

POSTANOWIENIE

28 marca 2024 r.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

SSN Maciej Kowalski

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 28 marca 2024 r. w Warszawie
zażalenia P. D.
na postanowienie Sądu Najwyższego - Izba Cywilna
z 29 marca 2023 r., III CZ 23/23,
w sprawie z powództwa Gminy L.
przeciwko P. D.
o zapłatę,

odrzuca zażalenie.

[SOP]

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 29 marca 2023 r. Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie pozwanego P.D. na postanowienie Sądu Okręgowego w Lublinie z 22 września 2022 r. Zażalenie na powyższe postanowienie Sądu Najwyższego wniósł osobiście pozwany.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jako niedopuszczalne podlegało odrzuceniu.

Katalog postanowień, które podlegają zaskarżeniu zażaleniem do Sądu Najwyższego jest określony w art. 3941 § 1 i 11 k.p.c. Wyliczenie to ma charakter wyczerpujący (zob. np. postanowienie SN z 14 września 2023 r., III CZ 182/23).

Postanowienie, które zostało zaskarżone przez pozwanego, nie zostało wymienione w powyżej powołanych przepisach, co skutkuje jego niedopuszczalnością, niezależnie od tego, jakie zarzuty żalący w nim podnosi. Zauważyć należy, że zarówno przywołany art. 3941 § 1, jak i art. 3941 § 11 k.p.c., odnoszą się do orzeczeń sądów pierwszej i drugiej instancji. W orzecznictwie Sądu Najwyższego wyjaśniono natomiast, że nie podlegają zaskarżeniu postanowienia Sądu Najwyższego co wynika z ustrojowej pozycji tego Sądu (zob. np. postanowienie SN z 26 stycznia 2024 r., III CZ 457/22).

Zażalenie pozwanego zostało złożone ponadto z naruszeniem wymagania przewidzianego w art. 871 § 1 k.p.c. Przywołany przepis stanowi, że w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Zastępstwo to dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji.

Wskazana regulacja nie znajduje zastosowania jedynie w postępowaniu o zwolnienie o kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego z urzędu oraz gdy stroną, jej organem, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem jest sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, a także gdy stroną, jej organem lub jej przedstawicielem ustawowym jest adwokat lub radca prawny lub radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (art. 871 § 2 k.p.c.). Przepisu art. 871 § 1 k.p.c. nie stosuje się także wtedy, gdy zastępstwo procesowe Skarbu Państwa jest wykonywane przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa (art. 871 § 3 k.p.c.).

Żaden ze wskazanych wyjątków nie zachodzi w badanej sprawie (art. 87§ 2 i 3 k.p.c.); skarżący nie wykazał także, aby należał do grupy podmiotów, które posiadają zdolność postulacyjną i są zwolnione od zachowania przymusu adwokacko - radcowskiego. Wniesione przez pozwanego zażalenie - sporządzone osobiście - podlegało zatem odrzuceniu jako niedopuszczalne.

Z przytoczonych względów, na podstawie art. 3986 § 3 w zw. z art. 394§ 3 k.p.c., orzeczono jak w sentencji.

(M.M.)

[ms]


Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)