III CZ 233/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Dariusz Zawistowski
9 lipca 2026 r.
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 9 lipca 2026 r. w Warszawie
zażalenia X. spółki akcyjnej w W.
na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie
z 5 września 2025 r., VIII ACa 2020/25 (VIII WSC 5/25),
w sprawie z powództwa B.K. i P.K.
przeciwko X. spółce akcyjnej w W.
o zapłatę,
1. oddala zażalenie;
2. zasądza od pozwanego na rzecz powodów kwotę 1800 zł
(tysiąc osiemset) tytułem zwrotu kosztów postępowania
zażaleniowego, wraz z odsetkami w wysokości odsetek
ustawowych, w przypadku opóźnienia, rozpoczynającego bieg po
upływie tygodnia od dnia doręczenia pozwanemu odpisu
niniejszego postanowienia.
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 28 marca 2025 r. zmienił
wyrok Sąd Okręgowego w Warszawie z dnia 5 grudnia 2022 r., oddalający
powództwo i ustalił nieważność umowy kredytowej zawartej przez strony
24 kwietnia 2008 r. oraz zasądził od strony pozwanej na rzecz każdego z powodów
kwoty po 37 614 zł. Od wyroku Sądu Apelacyjnego w części zasadzającej na rzecz
III CZ 233/25
2
powodów świadczenie pieniężne pozwany wniósł skargę kasacyjną, wskazując jako
wartość przedmiotu zaskarżenia kwotę 75 227 zł.
Sąd Apelacyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 5 września 2025 r.
dokonał sprawdzenia wartości przedmiotu zaskarżenia i określił ją w stosunku do
każdego z powodów na kwotę 37 614 zł. W konsekwencji uznał, że skarga
kasacyjna podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, na podstawie art. 3986 § 3
k.p.c.
W zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej pozwany
zarzucił naruszenie przepisów postępowania i wniósł o uchylenie zaskarżonego
postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Sąd Apelacyjny ocenił prawidłowo, że po stronie powodów jako byłych
małżonków, którzy zawarli umowę kredytową w czasie trwania wspólności
ustawowej, nie występowało współuczestnictwo konieczne (art. 72 § 2 k.p.c.) i w tej
sytuacji współudział po stronie czynnej procesu kilku osób nie uzasadniał uznania,
że wartość przedmiotu zaskarżenia w skardze kasacyjnej pozwanego wyznacza
łączna wartość roszczeń pieniężnych zasądzonych na rzecz powodów.
Przy współuczestnictwie formalnym po stronie powodów przewidziane w art.
3982 § 1 k.p.c. ograniczenia dopuszczalności skargi kasacyjnej dla pozwanego, ze
względu na wartość przedmiotu zaskarżenia, odnoszą się do każdego z powodów
oddzielnie. To stanowisko jest konsekwentnie przyjmowane w judykaturze (zob.
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 lipca 2014 r., V CZ 51/14, z dnia 22
sierpnia 2013 r., I CSK 200/13 i z dnia 14 stycznia 2009 r., IV CZ 105/08). Sąd
Apelacyjny ocenił prawidłowo, że ta zasada nie ulega zmianie także w przypadku
współuczestnictwa materialnego po stronie powodów.
W rozpoznawanej sprawie wartość przedmiotu zaskarżenia w stosunku do
żadnego z powodów nie przekraczała progu wskazanego w art. 3982 § 1 k.p.c.
Z tego względu skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 3
k.p.c.
III CZ 233/25
3
Wobec powyższego zażalenie było pozbawione uzasadnionych podstaw
i zostało oddalone na podstawie art. 3941 § 3 w zw. z art. 39814 k.p.c.
(M.M.)
[a.ł]
