III CZ 2/22

Sygn. akt III CZ 2/22

POSTANOWIENIE

Dnia 23 marca 2022 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jacek Grela (przewodniczący)
‎SSN Marcin Łochowski
‎SSN Maciej Kowalski (sprawozdawca)

w sprawie z wniosku W. M.
‎z udziałem A. T.-Z.
‎o podział majątku wspólnego,
‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 23 marca 2022 r.,
‎zażalenia uczestniczki postępowania

na postanowienie Sądu Okręgowego w R.
‎z dnia 8 lutego 2021 r., sygn. akt V Ca […] (V WSC […])

uchyla zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z 8 lutego 2021 r. Sąd Okręgowy w R. odrzucił skargę kasacyjną uczestniczki postępowania A. T.-Z. w sprawie z wniosku W. M. o podział majątku wspólnego, wobec nieuzupełnienia braków formalnych skargi w postaci wykazania umocowania pełnomocnika do jej złożenia. Sąd ten uznał, że w sytuacji gdy skarga kasacyjna została wniesiona 3 kwietnia 2020 r., a pełnomocnictwo zostało udzielone adwokat A. L.-G. 1 września 2020 r., to w chwili wniesienia skargi pełnomocnik nie miała umocowania do jej wniesienia.

W zażaleniu na powyższe postanowienie uczestniczka A. T.-Z., wnosząc o jego uchylenie w całości, zarzuciła Sądowi Okręgowemu w R. naruszenie art. 398⁶ § 2 k.p.c. w związku z art. 126 § 3 k.p.c. i art. 92 k.p.c. przez błędne przyjęcie, że skarga kasacyjna, do której dołączono pełnomocnictwo procesowe z datą późniejszą od daty jej wniesienia, nie spełnia warunków formalnych oraz bezzasadne odrzucenie skargi, pomimo że jej braki zostały uzupełnione w terminie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest uzasadnione.

Uczestniczka postępowania A. T.-Z. reprezentowana przez adwokata 3 kwietnia 2020 r. złożyła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w R. z 9 stycznia 2020 r. Zarządzeniem sędziego Sądu Okręgowego wezwano pełnomocnika do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez dołączenie do akt pełnomocnictwa upoważniającego do reprezentowania uczestniczki w postępowaniu przed Sądem Najwyższym w terminie tygodnia pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie doręczono 1 września 2020 r. a  7  września 2020 r. pełnomocnik złożyła, opatrzony datą 1 września 2020 r., dokument pełnomocnictwa umocowujący ją do sporządzenia i wniesienia w imieniu uczestniczki A. T.-Z. skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu Okręgowego w R. z 9 stycznia 2020 r.

Z powyższego wynika, że brak formalny skargi kasacyjnej w postaci braku załączenia pełnomocnictwa wykazującego umocowanie pełnomocnika do reprezentacji przed Sądem Najwyższym został usunięty w zakreślonym terminie. Nie można zgodzić się ze stanowiskiem Sądu Okręgowego, według którego przesądzająca w tym zakresie jest data podpisania dokumentu pełnomocnictwa. Pojęcie pełnomocnictwa ma bowiem dwojakie znaczenie; z jednej strony oznacza pochodzące od mocodawcy umocowanie pełnomocnika do działania w imieniu mocodawcy, z drugiej natomiast, dokument potwierdzający to umocowanie. Od udzielenia pełnomocnictwa trzeba przy tym odróżnić jego wykazanie przed sądem (uchwała Sądu Najwyższego z 27 listopada 2003 r., III CZP 74/03, OSNC 2005, nr 1, poz. 6). O uzupełnieniu bądź nieuzupełnieniu braku pełnomocnictwa decyduje treść dokumentu pełnomocnictwa, a nie data jego wystawienia. Odpowiada to istocie czynności uzupełnienia braków formalnych pism procesowych. Czynność ta bowiem dokonywana jest w okresie biegu terminu wyznaczonego do usunięcia braku formalnego skargi kasacyjnej i dlatego nie można wymagać, aby w  ramach uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej pełnomocnik przedłożył pełnomocnictwo wystawione najpóźniej w dacie sporządzenia tej skargi (zob.. postanowienia Sądu Najwyższego z 4 września 2008 r., IV CZ 68/08, i z 11 marca 2015 r., II CZ 110/14).

Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji (art. 398¹⁵ § 1 w zw. z art. 394¹ § 3 k.p.c.).

[as]