III CZ 15/21

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2021-05-13

Dane orzeczenia

SygnaturaIII CZ 15/21
Data orzeczenia2021-05-13
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział III
SędziowieSSN Grzegorz Misiurek, SSN Monika Koba, SSN Krzysztof Pietrzykowski, SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący), SSN Krzysztof Pietrzykowski (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt III CZ 15/21

POSTANOWIENIE

Dnia 13 maja 2021 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący)
SSN Monika Koba
SSN Krzysztof Pietrzykowski (sprawozdawca)

w sprawie ze skargi W. M. i G. B.
o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem

Sądu Okręgowego w K. z dnia 18 czerwca 2017 r., sygn. akt II Ca (…)

wydanym w sprawie z powództwa Wspólnoty Mieszkaniowej Budynku przy ul. K. w K.
przeciwko W. M. i G. B.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 13 maja 2021 r.,
zażalenia skarżących

na postanowienie Sądu Okręgowego w K.
z dnia 25 stycznia 2021 r., sygn. akt II Ca (…),

odrzuca zażalenie.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w K. postanowieniem z dnia 25 stycznia 2021 r. odrzucił skargę W.B. i G. B. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w  K. z dnia 18  czerwca 2017 r. w sprawie z powództwa Wspólnoty Mieszkaniowej Budynku przy ul. (…) w K. przeciwko W.B. i G.B. o zapłatę. Wyjaśnił, że  skarga nie została oparta na ustawowej podstawie wznowienia i dlatego została odrzucona na podstawie art. 410 § 1 k.p.c.

Pozwani wnieśli do Sądu Najwyższego zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego, zarzucając naruszenie art. 227 w związku z art. 403 § 2 w związku z art. 233 § 1 k.p.c., art. 410 § 2 k.p.c. oraz art. 227 w związku z art. 233 §  1 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Ustawa z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2019 r. poz. 1469 ze zm. - dalej: „ustawa z dnia 4 lipca 2019 r.”) zmodyfikowała zakres spraw podlegających rozpoznaniu przez Sąd Najwyższy na skutek zażalenia wniesionego od postanowień sądu drugiej instancji. Uchyliła ona bowiem art. 3941 § 2 k.p.c., który przewidywał, że   w  sprawach, w których przysługuje skarga kasacyjna, zażalenie przysługiwało na postanowienia sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, z wyjątkiem postanowień, o których mowa w art. 3981 k.p.c., a także postanowień wydanych w  wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji.

Konsekwencją zmian normatywnych wprowadzonych w art. 3941 k.p.c. jest to, że obecnie Sąd Najwyższy rozpoznaje wyłącznie zażalenia na   postanowienia   sądu   drugiej   instancji   odrzucające    skargę    kasacyjną

oraz  na  postanowienie sądu drugiej lub  pierwszej instancji odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 3941 § 1 k.p.c.) oraz zażalenia wnoszone w związku z  uchyleniem przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji i  przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania (art. 3941 § 11 k.p.c.). Wydane  w  niniejszej sprawie postanowienie Sądu Okręgowego jest zaś postanowieniem odrzucającym skargę o wznowienie postępowania. Obecnie nie jest zaś dopuszczalne wniesienie do Sądu Najwyższego zażalenia na takie postanowienie  (zob. też postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 września 2020 r., I CZ 37/20, niepubl.).

We wskazanym wyżej zakresie ustawa z 4 lipca 2019 r. weszła w życie w dniu 7 listopada 2019 r. (art. 17 ustawy). Do oceny, czy po dniu wejścia w życie tej ustawy do zażalenia na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucającego zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną mają zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania cywilnego w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 4 lipca 2019 r., czy też w  brzmieniu poprzednio obowiązującym znaczenie ma data wniesienia zażalenia do sądu. Artykuł 9 ust. 2 ustawy z dnia 4 lipca 2019 r. stanowi, że do spraw wszczętych i  niezakończonych przed dniem wejścia w życie tej ustawy stosuje się przepisy ustaw zmienionych m.in. w art. 1 (tj. Kodeksu postępowania cywilnego), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Zgodnie natomiast z art. 9 ust. 4 tej ustawy, do  rozpoznania środków odwoławczych - w tym więc także do zażaleń według   systematyki przepisów Kodeksu postępowania cywilnego - wniesionych i  nierozpoznanych przed dniem wejścia tej ustawy stosuje się przepisy ustawy zmienionej w art. 1 (Kodeksu postępowania cywilnego) w brzmieniu dotychczasowym. Wynika z tego, że przepisy Kodeksu postępowania cywilnego w brzmieniu obowiązującym przed dniem 7 listopada 2019 r. mają zastosowanie do zażaleń, jeżeli zostały one wniesione i nierozpoznane przed tą datą.

W niniejszej sprawie zaskarżone postanowienie Sądu Okręgowego zostało wydane dnia 25 stycznia 2021 r., zaś zażalenie na to postanowienie zostało wniesione dnia 8 lutego 2021 r., zatem po dniu 7 listopada 2019 r.

Z przedstawionych powodów orzeczono, jak w sentencji (art. 3986 § 2 i 3 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).

ke

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)