III CZ 148/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
31 października 2025 r.
SSN Kamil Zaradkiewicz
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 31 października 2025 r. w Warszawie
zażalenia L.G.
na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Lublinie
z 26 maja 2025 r., I ACa 22/24,
w sprawie z powództwa L.G.
przeciwko Skarbowi Państwa-Prezydentowi […] i K. spółce z ograniczoną
odpowiedzialnością w W.
o ochronę dóbr osobistych, zadośćuczynienie i odszkodowanie,
uchyla zaskarżone postanowienie pozostawiając
rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego
w orzeczeniu kończącym postępowanie kasacyjne wywołane
skargą kasacyjną.
[M.O.]
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 26 maja 2025 r. Sąd Apelacyjny w Lublinie w sprawie
z powództwa L.G. przeciwko Skarbowi Państwa reprezentowanemu przez
Prezydenta […]. oraz przeciwko K. sp. z o.o. w W. o ochronę dóbr osobistych,
zadośćuczynienie i odszkodowania, na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku
Sądu Apelacyjnego w Lublinie z 8 października 2024 r., odrzucił skargę kasacyjną
w zakresie wszystkich roszczeń majątkowych.
III CZ 148/25
2
W uzasadnieniu postanowienia Sąd Apelacyjny wskazał, że w zakresie
dochodzonych przez powoda roszczeń majątkowych skarga kasacyjna jest
niedopuszczalna z uwagi na to, że wartość przedmiotu zaskarżenia, którą należy
określić odrębnie w stosunku do obu pozwanych, jest niższa niż 50 000 zł.
Powód wniósł zażalenie na postanowienie Sądu drugiej instancji
o częściowym odrzuceniu skargi kasacyjnej, formułując w zażaleniu zarzut
naruszenia art. 3982 § 1 k.p.c. poprzez błędne odrzucenie skargi kasacyjnej
w zakresie roszczeń majątkowych, podczas gdy roszczenia te są dochodzone
i, w konsekwencji, zaskarżone skargą kasacyjną łącznie z roszczeniami
niemajątkowymi i wynikają z tych roszczeń niemajątkowych, a zatem kwotowe
ograniczenia dopuszczalności skargi kasacyjnej nie mają do wniesionej przez
powoda skargi zastosowania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie okazało się zasadne, co skutkowało uchyleniem zaskarżonego
postanowienia.
Zgodnie z art. 3982 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna
w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest
niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych, a w sprawach z zakresu prawa pracy
i ubezpieczeń społecznych - niższa niż dziesięć tysięcy złotych. Jednakże
w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych skarga kasacyjna przysługuje
niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach o przyznanie
i o wstrzymanie emerytury lub renty oraz o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia
społecznego. Niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia skarga kasacyjna
przysługuje także w sprawach o odszkodowanie z tytułu wyrządzenia szkody przez
wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem.
Na tle tego przepisu przyjmuje się, że w sytuacji, w której orzeczeniem
zaskarżonym skargą kasacyjną rozstrzygnięto o roszczeniach majątkowych oraz
niemajątkowych z tytułu naruszenia dóbr osobistych, ograniczenia wynikającego
z art. 3982 § 1 k.p.c. w zakresie dopuszczalności skargi kasacyjnej w takich
sprawach nie stosuje się (J. Paszkowski [w:] T. Szanciło (red.), Kodeks
III CZ 148/25
3
postępowania cywilnego. Komentarz. Art. 1–45816. Tom I, Legalis 2023, komentarz
do art. 3982, nb. 2).
W niniejszej sprawie występuje taka właśnie sytuacja. Powód od obu
pozwanych dochodzi zarówno roszczeń niemajątkowych, jak i majątkowych.
W zakresie roszczeń niemajątkowych Sąd ad quem rozstrzygnął co do pkt. I i II
wyroku Sądu pierwszej instancji i w tym zakresie orzeczenie Sądu Apelacyjnego
w Lublinie zostało także zaskarżone skargą kasacyjną. W konsekwencji
ograniczenie ratione valoris z art. 3982 § 1 k.p.c. nie ma zastosowania w niniejszym
postępowaniu i skarga kasacyjna wniesiona przez powoda jest dopuszczalna co do
wszystkich objętych nią rozstrzygnięć zawartych w wyroku Sądu drugiej instancji.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 3941 § 3 w zw. z art. 39815
§ 1 k.p.c., orzeczono jak w sentencji postanowienia.
SSN Kamil Zaradkiewicz
[M.O.]
[a.ł]
