III CSK 8/21

Sygn. akt III CSK 8/21

POSTANOWIENIE

Dnia 28 czerwca 2021 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Pietrzykowski

w sprawie z powództwa B. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w K.
‎przeciwko L. S.
‎o zapłatę,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 28 czerwca 2021 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej powoda

od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)
‎z dnia 24 lipca 2020 r., sygn. akt I AGa (…),

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 398⁹ § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Niniejsza sprawa odnosi się do interesującego problemu prawnego, jakim jest możliwość zmiany porozumienia o formie (art. 76 k.c.) w sposób dorozumiany - przez sam sposób dalszego postępowania przez strony po zawarciu umowy (zwłaszcza przez odmienny sposób wykonania zobowiązania, niż wynikałoby to z pierwotnie złożonych oświadczeń). Problem prawny występujący w sprawie (opierający się na art. 76 i art. 247 k.p.c.) nie był jak dotąd przedmiotem szerszych uwag w orzecznictwie - i w konsekwencji może przyczynić się do ogólnego rozwoju prawa. Mimo tego jednak nie wydaje się, by argument ten jednoznacznie uzasadniał przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia Sądu drugiej instancji, w sprawie wystąpił cały szereg okoliczności, które potwierdzają, że strony zgodnie postanowiły zmodyfikować pierwotną treść zobowiązania - czyniąc to już w trakcie prowadzonych prac budowalnych. Z tego punktu widzenia, problem poruszony w skardze kasacyjnej dotyczy więc nie tyle wykładni przepisów prawa, co sposobu oceny okoliczności faktycznych sprawy. Trudno w konsekwencji stwierdzić, by sama wątpliwość co do wykładni art. 76 k.c. w powiązaniu z art. 247 k.p.c. mogła uzasadniać rozpoznanie skargi kasacyjnej.

W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 398⁹ § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.

ke