III CSK 56/15

Sygn. akt III CSK 56/15

POSTANOWIENIE

Dnia 17 czerwca 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jacek Gudowski

w sprawie z wniosku K. K. i B. K.
‎przy uczestnictwie M. K. , J. K., Z. K., A. K., S. K., L. K., Z. K., J. K., J. K.1, K. K., H. M., M. S., B. K., W. D., Z. K., G. M., J. K., M. K., K. Ś., J. K., Z. G., A. R.,

H. R. i S. K.
‎o zasiedzenie nieruchomości,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 17 czerwca 2015 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki Z. K.

od postanowienia Sądu Okręgowego w Nowym Sączu
‎z dnia 17 września 2014 r., sygn. akt III Ca 275/14,

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 17 września 2014 r. Sąd Okręgowy w Nowym Sączu w sprawie o zasiedzenie oddalił apelację uczestniczki Z. K. od postanowienia Sądu Rejonowego w Gorlicach z dnia 27 stycznia 2014 r.

Postanowienie to uczestniczka zaskarżyła skargę kasacyjną, wskazując na jej oczywistą zasadność oraz potrzebę wykładni przepisów (art. 172 i 336 k.c.)

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 398⁹ § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Jeżeli przesłanką wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest jej oczywista zasadność, skarżąca powinna w uzasadnieniu wniosku zawrzeć wywód prawny wskazujący, w czym wyraża się ta „oczywistość” i przedstawić wskazujące na to argumenty. Wymaganie to jest spełnione, jeżeli zostanie wykazane, że wyrok zapadł z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad obowiązujących w praworządnym państwie, widocznym na „pierwszy rzut oka”, bez konieczności prowadzenia bardziej szczegółowej analizy (np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 kwietnia 2006 r., I CZ 15/06, nie publ., z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ., z dnia 29 listopada 2007 r., II CSK 460/07, nie publ., z dnia 18 czerwca 2008 r., III CSK 110/08 nie publ.).

Twierdzenie skarżącej o oczywistej zasadności skargi nie spełnia przyjętych w orzecznictwie Sądu Najwyższego kryteriów. Argumenty przywołane na uzasadnienie tej przyczyny kasacyjnej dotyczą niemal wyłącznie ustaleń; wyrażają krytykę tych ustaleń oraz oceny dowodów. Poza tym żadne twierdzenie uzasadnienia podniesionej przyczyny kasacyjnej nie wykazuje tezy, że skarga jest oczywiście uzasadniona w przyjętym w judykaturze rozumieniu.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 398⁹ § 2 k.p.c.).