III CSK 36/17

Sygn. akt III CSK 36/17

POSTANOWIENIE

Dnia 29 czerwca 2017 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Pietrzykowski

w sprawie z powództwa A. Ś.
‎przeciwko M. K.
‎o opublikowanie sprostowania,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 29 czerwca 2017 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej powoda

od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)
‎z dnia 22 lipca 2016 r., sygn. akt I ACa (…),

1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 398⁹ § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie powód wniósł skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołał się na oczywistą zasadność skargi oraz występowanie na jej tle istotnego zagadnienia prawnego. W uzasadnieniu tego wniosku brak jednak wywodu prawnego, który dowodziłby oczywistej zasadności skargi, zatem ta podstawa nie uzasadnia przyjęcia jej do rozpoznania. Istotne zagadnienie prawne ma dotyczyć tego, w jaki sposób należy rozumieć wymaganie, aby sprostowanie było podpisane. Zdaniem skarżącego, wymaga wyjaśnienia, czy podpis zawsze ma się znajdować pod sprostowaniem oraz czy może być to podpis pełnomocnika. Choć rzeczywiście w orzecznictwie sądów powszechnych można doszukać się rozbieżności co do tego, czy bezpośrednio sam poszkodowany powinien podpisać sprostowanie, i gdyby tego rodzaju problem powstał na tle tej sprawy, to być może nawet zasadne byłoby przyjęcie jej do rozpoznania, to jednak nie budzi wątpliwości, że z treści samego sprostowania, które ma być opublikowane, ma wynikać, od kogo ono pochodzi.

W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 398⁹ § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

jw