Sąd Najwyższy

III CSK 351/16

postanowienie SN z dnia 2017-04-21

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaIII CSK 351/16
Data orzeczenia2017-04-21
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział III
SędziowieSSN Jacek Gudowski, SSN Jacek Gudowski (przewodniczący), SSN Jacek Gudowski (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt III CSK 351/16

POSTANOWIENIE

Dnia 21 kwietnia 2017 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jacek Gudowski

w sprawie z wniosku H. G.
‎
przy uczestnictwie E. G.
‎
o przyjęcie na leczenie bez zgody,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 kwietnia 2017 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej uczestnika

od postanowienia Sądu Okręgowego w K.
‎
z dnia 8 grudnia 2015 r., sygn. akt XI Ca (…),

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i przyznaje adw. A. G. C. od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w K. kwotę 120 zł (sto dwadzieścia zł) z należnym podatkiem od towarów i usług, tytułem pomocy prawnej udzielonej w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 8 grudnia 2015 r. Sąd Okręgowy w K. zmienił zaskarżone postanowienie Sądu Rejonowego w K. z dnia 12 maja 2015 r. w ten sposób, że zezwolił na przyjęcie uczestnika na leczenie do szpitala psychiatrycznego.

Od postanowienia Sądu drugiej instancji uczestnik wniósł skargę kasacyjną, wskazując na jej oczywistą zasadność.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zawiera argumentów wskazujących, że skarga jest oczywiście uzasadniona. Skarżący nie twierdzi też, że podjął - i gdzie - leczenie ambulatoryjne lub inne, na co wskazywała opinia biegłych.

Oczywista zasadność skargi kasacyjnej to zasadność widoczna na pierwszy rzut oka, bez potrzeby dokonywania głębszych rozważań i analiz (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 kwietnia 2006 r., I CZ 15/06, nie publ., z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ., z dnia 29 listopada 2007 r., II CSK 460/07, nie publ., z dnia 18 czerwca 2008 r., III CSK 110/08 nie publ.). Sąd drugiej instancji oparł się na dowodach i ocenił je w zgodzie z przysługującym mu w tym zakresie kompetencjami jurysdykcyjnymi, które nie mogą być kwestionowane.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).

aj

Zapytaj AI o to orzeczenie