III CSK 350/15

Sygn. akt III CSK 350/15

POSTANOWIENIE

Dnia 20 stycznia 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jacek Gudowski

w sprawie z wniosku H. S. i T. S.
‎przy uczestnictwie D. S. i A. M.-S.
‎o rozgraniczenie,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 20 stycznia 2016 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców

od postanowienia Sądu Okręgowego w K.
‎z dnia 6 maja 2015 r., sygn. akt II Ca [...],

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i  zasądza od wnioskodawców na rzecz uczestników kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 6 maja 2015 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił apelację od postanowienia Sądu Rejonowego w K., XV Zamiejscowego Wydziału Cywilnego z siedzibą w M. z dnia 19 marca 2013 r., rozgraniczającego sporne nieruchomości.

Wnioskodawcy wnieśli skargę kasacyjną, wskazując na istotne zagadnienie prawne dotyczące rozgraniczenia nieruchomości i „błędnego naniesienia przez biegłego na mapę miejsca, gdzie zostały osadzone graniczniki”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Jedną z przesłanek umożliwiających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy jest występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art. 398⁹ § 1 pkt 1 k.p.c.), które ma znaczenie dla rozwoju prawa lub znaczenie precedensowe dla rozstrzygnięcia podobnych spraw. Pojęcie istotności oznacza jego doniosłość, która wyraża się rangą zawierającego się w nim problemu prawnego oraz jego znaczeniem wykraczającym poza potrzeby rozstrzygnięcia jednostkowej sprawy (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 października 2002 r., II CK 12/02, nie publ., z dnia 10 grudnia 2003 r., V CZ 123/03, nie publ., z dnia 7 stycznia 2005 r., I CZ 183/04, nie publ., z dnia 13 stycznia 2007 r., III CSK 180/07, nie publ., z dnia 23 marca 2012 r., I CSK 496/11, nie publ., z dnia 31 stycznia 2013 r., II CSK 479/12, nie publ.).

Zagadnienie przytoczone przez skarżących nie ma takiego charakteru. Przy ustalaniu stanu prawnego granic nieruchomości, a więc pierwszej – wyłączającej następne – przesłanki rozgraniczenia, podstawowe znaczenia mają dokumenty urzędowe, a wśród nich mapy, odpisy ksiąg wieczystych, orzeczenia sądów, decyzje administracyjne oraz akty notarialne. Przy stosowaniu tej przesłanki rozgraniczenia znaki na gruncie mogą mieć jedynie znaczenie pomocnicze, identyfikacyjne.

Tylko gdyby stanu prawnego nie dało się ustalić, znaki graniczne osadzone na gruncie mogłyby być jednym z elementów ustalenia ostatniego spokojnego stanu posiadania albo wyznaczeniu granicy wg „wszelkich okoliczności” (art. 153 k.c.).

Poza tym skarżący z jednej strony podnoszą istnienie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, a z drugiej stwierdzają, że skarga jest oczywiście uzasadniona, co pozostaje w sprzeczności; jest jasne, że gdy skarga jest oczywiście uzasadniona, tzn. że skarżone orzeczenie jest – zdaniem wnoszących skargę – oczywiście wadliwe lub błędne, nie może zachodzić uzasadniona i rzeczowa potrzeba rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego przez Sąd Najwyższy.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 398⁹ § 2 k.p.c.), o kosztach rozstrzygając na podstawie art. 520 § 3 w związku z art. 398²¹, 391 § 1 i art. 13 § 2 k.p.c.

l.n