Sąd Najwyższy

III CSK 336/14

postanowienie SN z dnia 2015-01-23

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaIII CSK 336/14
Data orzeczenia2015-01-23
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział III
SędziowieSSN Jacek Gudowski, SSN Jacek Gudowski (przewodniczący), SSN Jacek Gudowski (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt III CSK 336/14

POSTANOWIENIE

Dnia 23 stycznia 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jacek Gudowski

w sprawie z powództwa E. K., E. K. i E. K.
‎
przeciwko P. […] S.A. w W.
‎
o zapłatę,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 23 stycznia 2015 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej powodów E. K. i E. K.

od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
‎
z dnia 15 kwietnia 2014 r., sygn. akt I ACa […],

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2014 r. Sąd Apelacyjny w […] zmienił zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego w K. z dnia 7 listopada 2013 r. w sprawie o zapłatę.

Od wyroku Sądu drugiej instancji powodowie wnieśli skargę kasacyjną, wskazując na potrzebę wykładni przepisów prawnych wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów związanych m. in. z błędnym przyjmowaniem przez sądy powszechne sformułowanego w art. 448 k.c. zwrotu „odpowiednia suma tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę”. Ponadto skarżący wskazali na oczywistą zasadność skargi.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Nie uzasadnia przyczyny kasacyjnej teza o potrzebie wykładni przepisów prawnych wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.). Samo powołanie orzeczeń mających wskazywać na rozbieżność judykatury nie jest wystarczające, bez wnikliwej, analitycznej oceny, na czym ta rozbieżność polega oraz z czego ona wynika, a także bez przekonującego wskazania, że rozpoznanie wniesionej skargi spowoduje lub choćby przyczyni się do usunięcia tej rozbieżności. Tych warunków skarga nie spełnia.

Wysokość świadczeń przyznawanych na podstawie art. 448 k.c. ma charakter wysoce oceny, dlatego sądy meriti mają w tym zakresie dużo swobody. Strona może skutecznie zakwestionować w skardze kasacyjnej tę wysokość tylko wtedy, gdy nieproporcjonalność świadczenia do wyrządzonej krzywdy jest wyraźna lub rażąca (por. np. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 sierpnia 2007 r., I CSK 165/07, OSNC-ZD 2008, nr C, poz. 66).

Taki przypadek w niniejszej sprawie nie występuje; Sąd drugiej instancji zważył wszystkie okoliczności w sposób, którego nie można kwestionować.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Zapytaj AI o to orzeczenie