Sąd Najwyższy

III CSK 309/18

postanowienie SN z dnia 2019-05-22

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaIII CSK 309/18
Data orzeczenia2019-05-22
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział III
SędziowieSSN Jacek Gudowski, SSN Jacek Gudowski (przewodniczący), SSN Jacek Gudowski (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt III CSK 309/18

POSTANOWIENIE

Dnia 22 maja 2019 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jacek Gudowski

w sprawie z wniosku Prokuratora Prokuratury Okręgowej w T.
‎
przy uczestnictwie J. K.
‎
przy udziale Prokuratora Prokuratury Regionalnej w […]
‎
o ubezwłasnowolnienie,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 22 maja 2019 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki

od postanowienia Sądu Apelacyjnego w […]
‎
z dnia 27 lutego 2018 r., sygn. akt I ACa […],

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 27 lutego 2018 r. Sąd Apelacyjny w […] w sprawie o ubezwłasnowolnieni oddalił apelację uczestniczki od postanowienia Sądu Okręgowego w T. z dnia 29 maja 2017 r.

Od postanowienia Sądu drugiej instancji uczestniczka wniosła skargę kasacyjną, zarzucając błędne zastosowanie art. 16 k.c., co – jej zdaniem – uzasadnia przyjęcie skargi kasacyjnej z powodu jej oczywistej zasadności. Skarżąca wskazała także na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, dotyczącego spełnienia przesłanek wskazanych w art. 16 k.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Powoływanie się w skardze kasacyjnej jednocześnie na przyczyny określone w art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c. jest zasadniczo wyłączone, co Sąd Najwyższy niejednokrotnie wskazywał (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 2013 r., III CSK 242/13, nie publ., z dnia 24 stycznia 2018 r., III CSK 253/17, nie publ.). Jest oczywiste, że skarga nie może być oczywiście uzasadniona w związku z naruszeniem przez Sądy art. 16 § 1 k.c. przy jednoczesnym twierdzeniu, iż wykładnia tego przepisu stwarza – w tej konkretnej sprawie oraz w ogólności – zagadnienie prawne wymagające rozstrzygnięcia przez Sąd Najwyższy. Te tezy stoją w opozycji; oczywista zasadność skargi to zasadność widoczna na pierwszy rzut oka, bez potrzeby jakichkolwiek analiz, natomiast istotne zagadnienie prawne wymaga dogłębnego i wszechstronnego zbadania i jurydycznej oceny.

Niezależnie od tych uwag należy stwierdzić, że w świetle dokonanych ustaleń, których w postępowaniu kasacyjnym podnosić nie można, zastosowanie art. 16 § 1 k.c. było w pełni uzasadnione, co Sądy obu instancji szeroko wyjaśniły.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).

aj

Zapytaj AI o to orzeczenie