III CSK 298/16

Sygn. akt III CSK 298/16

POSTANOWIENIE

Dnia 17 stycznia 2017 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jacek Gudowski

w sprawie z powództwa D. S. i Stowarzyszenia "Z." w K.
‎przeciwko Skarbowi Państwa - Prokuraturze Rejonowej Kraków - Nowa Huta i T. S.
‎o zapłatę i o nakazanie złożenia oświadczenia,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 17 stycznia 2017 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej Stowarzyszenia "Z." w K.

od postanowienia Sądu Apelacyjnego w Krakowie
‎z dnia 20 października 2015 r., sygn. akt I ACz 1771/15,

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od Stowarzyszenia "Z." w K. na rzecz Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej kwotę 1000 zł (jeden tysiąc zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, odstępując od obciążenia powodowego Stowarzyszenia kosztami postępowania kasacyjnego w pozostałym zakresie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 20 października 2015 r. – w sprawie o zapłatę – Sąd Apelacyjny w Krakowie oddalił zażalenie powodów na postanowienie Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 9 lipca 2015 r., odrzucające pozew w stosunku do strony powodowej Stowarzyszenia „Z.” w K.. Stowarzyszenie to wniosło skargę kasacyjną, wskazując na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne, sprowadzające się do pytania, czy stowarzyszenie zwykłe, do którego stosuje się przepisy art. 40 i nast. ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. - Prawo o stowarzyszeniach (jedn. tekst: Dz.U. z 2001 r. Nr 79, poz. 855 ze zm.), których celem statutowym jest ochrona praw obywatelskich, realizowana dotychczas przez występowanie w charakterze strony utraciły z dniem uchylenia art. 64 § 2 k.p.c. możliwość występowania w sprawach cywilnych w charakterze strony.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wbrew stanowisku skarżącego, w niniejszej sprawie istotne zagadnienie prawne nie występuje. Zgodnie z art. 40 ust. 1 Prawa o stowarzyszeniach, stowarzyszenia zwykłe nie mają osobowości prawnej. W dniu wniesienia pozwu nie miały także zdolności sądowej, gdyż nie wynikała ona z żadnego przepisu (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 grudnia 2012 r., I CSK 234/12, „Izba Cywilna” 2014, nr 4, s. 47), ponieważ art. 64 § 2 k.p.c., dający zdolność sądową organizacjom społecznym (pozarządowym), nieposiadającym osobowości prawnej, już nie obowiązywał. Zdolność sądowa jest jedną z pozytywnych przesłanek procesowych – jej brak powoduje odrzucenie pozwu (art. 199 § 1 pkt 3 k.p.c.).

Rację ma pozwany, podnosząc w odpowiedzi na skargę kasacyjną, że skarżący nie wskazał na przedział czasowy, w ramach którego powstała potrzeba wyjaśnienia przedstawionego „istotnego zagadnienia prawnego”. Niewystarczające jest określenie „po dacie uchylenia art. 64 § 2 k.p.c.”, gdyż nie wiadomo, czy chodzi o okres sprzed uchwalenia ustawy z dnia 25 września 2015 r. zmieniającej ustawę – Prawo o stowarzyszeniach z dniem 20 maja 2016 r. (Dz.U. z 2015 r., poz. 1923), czy też po wskazanej dacie.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 398⁹ § 2 k.p.c.), o kosztach postępowania orzekając na podstawie art. 98 § 1 i art. 102 w związku z art. 398²¹ i art. 391 § 1 k.p.c.

aj