Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2015-07-08
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoSygn. akt III CSK 294/14
POSTANOWIENIE
Dnia 8 lipca 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Krzysztof Pietrzykowski
w sprawie z wniosku J. K.
przy uczestnictwie M. K. i S. W.
o zasiedzenie,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 8 lipca 2015 r.,
na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy
od postanowienia Sądu Okręgowego w Krakowie
z dnia 17 grudnia 2013 r., sygn. akt II Ca 1307/13,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od wnioskodawcy na rzecz uczestnika S. W. kwotę 1800 (tysiąc osiemset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powołano się na oczywistą jej zasadność. Miała ona wynikać stąd, że Sąd z urzędu nie badał, czy ktoś inny niż wnioskodawca nie nabył własności nieruchomości, której dotyczyła sprawa, przez zasiedzenie. W ocenie skarżącego w sprawie o zasiedzenie sąd jest bowiem związany jedynie przedmiotem postępowania. Zarzut ten w świetle uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 11 czerwca 2015 r., III CZP 112/14, nie jest trafny, bo jednoznacznie przyjęto w niej, że sąd bada spełnienie się przesłanek zasiedzenia nie wobec wszystkich, lecz wyłącznie wskazanych podmiotów, przy czym wskazania może dokonać wnioskodawca lub uczestnik postępowania. W tej sprawie osoba, którą wskazuje się w skardze kasacyjnej, nie była wcześniej przez nikogo wskazywana. Skarga nie jest zatem oczywiście uzasadniona i nie ma podstaw do przyjęcia jej do rozpoznania.
W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.
l.n
