Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2017-01-17
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoTreść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.
Sygn. akt III CSK 280/16
POSTANOWIENIE
Dnia 17 stycznia 2017 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jacek Gudowski
w sprawie z powództwa Z. Ż. i Z. Ż.
przeciwko (...) Towarzystwu Ubezpieczeń (…) S.A. w W.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 17 stycznia 2017 r.,
na skutek skargi kasacyjnej powódki Z. Ż.
od wyroku Sądu Apelacyjnego
z dnia 23 lutego 2016 r., sygn. akt I ACa (…),
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i nie obciąża powódki kosztami postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 23 lutego 2016 r. - w sprawie o zapłatę - Sąd Apelacyjny oddalił apelację obu stron od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 30 czerwca 2015 r. Powódka wniosła skargę kasacyjną, wskazując na jej oczywistą zasadność, gdyż - jej zdaniem - zasądzona kwota zadośćuczynienia za krzywdę jest rażąco zaniżona i nie kompensuje doznanej przez powódkę krzywdy.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Teza, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona nie została wykazana. Została sformułowana z bardzo subiektywnego, dyktowanego poczuciem krzywdy punktu widzenia, z pominięciem jednak dokonanych ustaleń i wynikających z nich wniosków. Ustalenia te nie mogą być w postępowaniu kasacyjnym podważane.
Zważywszy, że oczywista zasadność skargi jako przyczyna kasacyjna zachodzi wtedy, gdy wyrok zapadł z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad obowiązujących w praworządnym państwie, widocznym na „pierwszy rzut oka”, bez konieczności prowadzenia bardziej szczegółowej analizy (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 kwietnia 2006 r., I CZ 15/06, nie publ., z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ., z dnia 29 listopada 2007 r., II CSK 460/07, nie publ., z dnia 18 czerwca 2008 r., III CSK 110/08 nie publ.), Sąd Najwyższy nie znalazł w wywodzie kasacyjnym przekonujących, jednoznacznych argumentów przemawiających za przyjęciem skargi do rozpoznania.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach rozstrzygając na podstawie art. 102 w związku z art. 39321 i art. 391 § 1 k.p.c.
jw
r.g.
