III CSK 28/16

Sygn. akt III CSK 28/16

POSTANOWIENIE

Dnia 22 marca 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Agnieszka Piotrowska

w sprawie z wniosku W. K.
‎przy uczestnictwie X. K.
‎o podział majątku wspólnego,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 22 marca 2016 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej uczestnika

od postanowienia Sądu Okręgowego w K.
‎z dnia 18 września 2015 r., sygn. akt II Ca […],

1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,

2. zasądza od uczestnika na rzecz wnioskodawczyni koszty postępowania kasacyjnego w kwocie 3600 (trzy tysiące sześćset złotych).

UZASADNIENIE

W związku ze skargą kasacyjną uczestnika postępowania X.K. od postanowienia Sądu Okręgowego w K. należy podnieść, co następuje:

Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia przysługującym od prawomocnych orzeczeń sądu drugiej instancji silnie nacechowanym pierwiastkiem publicznoprawnym, a jej rolą nie jest korygowanie wszelkich orzeczeń sądowych zawierających ewentualne uchybienia, ponieważ tę  funkcję realizują zwyczajne środki zaskarżenia i skarga o wznowienie postępowania. Skarga kasacyjna służy ochronie interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni i stosowania prawa, wkład Sądu Najwyższego w rozwój jurysprudencji i prawa pozytywnego oraz eliminowanie z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu nieważnym lub orzeczeń oczywiście niezgodnych z prawem. Taka konstrukcja i rola skargi kasacyjnej powoduje konieczność poddania jej kontroli wstępnej pod kątem spełniania kryteriów kwalifikujących do przedstawienia skargi Sądowi Najwyższemu w celu merytorycznego rozpoznania.

Stosownie do 398⁹ § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do  rozpoznania w razie wykazania przez stronę, że w sprawie występuje istotne  zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych, budzących  poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Uczestnik oparł wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na przesłance jej oczywistej zasadności, co wymagało wykazania niewątpliwej, widocznej na pierwszy rzut oka (prima facie), bez konieczności pogłębionej analizy, sprzeczności wykładni lub zastosowania prawa materialnego lub procesowego z brzmieniem przepisów lub powszechnie przyjętymi regułami interpretacji (por. ostanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 22 stycznia 2008 r., I UK 218/07, niepubl., z dnia 26 lutego 2008 r., II UK 317/07, niepubl., z dnia 9 maja 2008 r., II PK 11/08, niepubl., z dnia 21 maja 2008 r., I UK 11/08, niepubl. i z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 38/08, niepubl.).

Oczywista zasadność skargi polega, zdaniem skarżącego, na naruszeniu przepisów dotyczących ustalenia nierównych udziałów w majątku wspólnym byłych małżonków, a uzasadnienie wniosku sprowadza się do wskazania, że sądy mimo istnienia oczywistych, zdaniem skarżącego, przyczyn usprawiedliwiających zastosowanie art. 43 § 2 k.r.o. odmówiły ustalenia nierównych udziałów w majątku wspólnym stron. To lakoniczne uzasadnienie wniosku nie  pozwala na uznanie przez Sąd Najwyższy, w ramach ograniczonego postępowania w przedmiocie przedsądu, że ma miejsce kwalifikowana i widoczna prima vista, bez  konieczności pogłębionych studiów nad sprawą, wadliwość zaskarżonego orzeczenia w powiązaniu z jego podstawą faktyczną i prawną (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 5 września 2008 roku, I CZ 64/08, niepubl., z dnia 19 grudnia  2001 roku, IV CZ 200/01, niepubl. i z dnia 9 czerwca 2008 roku, II  UK  37/08, niepubl.). Należy podkreślić, że czym innym jest argumentacja zmierzająca do wykazania istnienia przytoczonej w skardze przyczyny kasacyjnej, a  więc  okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi do rozpoznania, a czym innym argumentacja nakierowana na uwzględnienie podstaw kasacyjnych. Wniosek  o przyjęcie skargi do rozpoznania i jego uzasadnienie podlega bowiem analizie na etapie przedsądu, natomiast przytoczone podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie oceniane są dopiero po przyjęciu skargi do rozpoznania, w trakcie jej merytorycznego rozpoznawania.

Z tych względów orzeczono jak w sentencji.

jw

l.n