Sygn. akt III CSK 254/19
POSTANOWIENIE
Dnia 20 lutego 2020 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Krzysztof Pietrzykowski
w sprawie z powództwa L. M.
przeciwko A. B.
o unieważnienie umowy darowizny,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 20 lutego 2020 r.,
na skutek skargi kasacyjnej powoda
od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)
z dnia 6 grudnia 2018 r., sygn. akt I ACa (…),
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. przyznaje adw. A.W. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w (…) kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych powiększoną o 23% podatku VAT tytułem wynagrodzenia za udzielenie powodowi z urzędu nieopłaconej pomocy prawnej w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie powód wniósł skargę kasacyjną, a dla uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania wskazał wyłącznie na występowanie na tle tej sprawy istotnego zagadnienia prawnego co do tego, czy sąd cywilny w postępowaniu powinien i może badać uprawnienie osoby do uzyskania emerytury rolniczej w związku z dokonaną darowizną, celem odtworzenia motywacji darczyńcy. Kwestia ta, po pierwsze, nie wymaga jednak wyjaśnienia na tle tej sprawy. Powód domagał się bowiem jej unieważnienia nie z tego powodu, lecz ze względu na swój błąd co do interpretacji postanowień umowy darowizny. Po drugie, tak ujęte zagadnienie prawne nie ma abstrakcyjnego charakteru, ponieważ z jego uzasadnienia wynika ścisły związek ze stanem faktycznym tej konkretnej sprawy.
W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.
aj