III CSK 252/18

Sygn. akt III CSK 252/18

POSTANOWIENIE

Dnia 27 marca 2019 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Agnieszka Piotrowska

w sprawie z wniosku […] "G." S.A. w W.
‎przy uczestnictwie S. T., A. K., X. K., E. T., D. K., M. M. i A. S.
‎o ustanowienie drogi koniecznej,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 27 marca 2019 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej uczestnika M. M.

od postanowienia Sądu Okręgowego w K.
‎z dnia 18 stycznia 2018 r., sygn. akt II Ca […],

1) odrzuca skargę kasacyjną,

2) zasądza od uczestnika M. M. na rzecz wnioskodawcy kwotę 240 (dwieście czterdzieści) zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Uczestnik postępowania M. M. zastępowany przez adwokata, wniósł  skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 18 stycznia 2018 r. oddalającego jego apelację od postanowienia Sądu Rejonowego w S. z dnia 16 sierpnia 2017r.. Pełnomocnik zawodowy skarżącego został wezwany do uzupełnienia- w terminie tygodniowym pod rygorem  odrzucenia skargi- braków skargi przez dołączenie uzasadnienia wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania. W zakreślonym terminie pełnomocnik skarżącego przedłożył do akt pismo datowane 28 maja 2018 r., mające na celu uzupełnienie opisanego braku skargi.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna powinna spełniać wymagania konstrukcyjne wskazane z art. 398⁴ § 1 i 2 k.p.c. oraz wymagania formalne określone w art. 398⁴ § 3 k.p.c. Po zmianie pierwotnej treści art. 398⁴ k.p.c. wskutek wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 1 lipca 2008 r. (Sk 40/07, OTK-A 2008, Nr 6, poz. 101), niezamieszczenie w skardze kasacyjnej uzasadnionego wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania, stanowi brak skargi podlegający usunięciu w drodze postępowania naprawczego. Stosownie do art. 398⁹ § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania w razie wykazania przez stronę, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście  uzasadniona. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powinien zatem zawierać przytoczenie minimum jednej, należycie uzasadnionej przy  wykorzystaniu argumentacji ściśle jurydycznej, przyczyny kasacyjnej, przewidzianej w art. 398⁹ § 1, na której skarżący opiera postulat skierowania przez  Sąd Najwyższy skargi do merytorycznego rozpoznania na posiedzeniu niejawnym lub rozprawie (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ.). Mimo wezwania, pełnomocnik uczestnika nie usunął braku wniosku o przyjęcie skargi, albowiem w piśmie datowanym 28 maja 2018 r. nie przytoczył jednoznacznie jakiejkolwiek przyczyny kasacyjnej wskazanej w art. 398⁹ § 1 k.p.c. ani jej nie uzasadnił. Trzeba przypomnieć, że skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym, wysoce sformalizowanym środkiem zaskarżenia przysługującym od prawomocnych orzeczeń sądu drugiej instancji, służącym ochronie interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni i stosowania prawa, wkład  Sądu Najwyższego w rozwój prawa i jurysprudencji oraz eliminowanie z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu nieważnym lub orzeczeń oczywiście niezgodnych z prawem. Obowiązujący przy jej wnoszeniu przymus adwokacko-radcowski ma na celu zagwarantowanie wysokiego poziomu skarg, spełniających wszelkie wymagania ustawowe. Nie ma podstaw do przyjęcia, że pełnomocnik fachowy skarżącego powinien być powtórnie wezwany do sporządzenia prawidłowego uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi.

W tym stanie rzeczy orzeczono, jak w sentencji (art. 398⁶ § 2 i 3 k.p.c. oraz  art. 108 w zw. z art. 398²¹ k.p.c.).

jw