Sygn. akt III CSK 223/17
POSTANOWIENIE
Dnia 14 grudnia 2017 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jacek Gudowski
w sprawie z wniosku J. F. M.
przy uczestnictwie M. S. J.
o zniesienie współwłasności,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 14 grudnia 2017 r.,
na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki
od postanowienia Sądu Okręgowego w K.
z dnia 2 marca 2017 r., sygn. akt II Ca [...],
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 2 marca 2017 r. Sąd Okręgowy w K. w sprawie o zniesienie współwłasności zmienił zaskarżone postanowienie Sądu Rejonowego w K. z dnia 8 września 2014 r.
Skargę kasacyjną wniosła uczestniczka, wskazując na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Jeżeli przesłanką wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest twierdzenie skarżącej, że skarga jest oczywiście uzasadniona, to powinna ona w uzasadnieniu wniosku zawrzeć wywód prawny wskazujący, w czym wyraża się ta „oczywistość” i przedstawić wskazujące na to argumenty. Wymaganie to jest spełnione, gdy skarżąca wykaże, że wyrok zapadł z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad obowiązujących w praworządnym państwie, widocznym na „pierwszy rzut oka”, bez konieczności prowadzenia bardziej szczegółowej analizy (np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 kwietnia 2006 r., I CZ 15/06, nie publ., z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ., z dnia 29 listopada 2007 r., II CSK 460/07, nie publ., i z dnia 18 czerwca 2008 r., III CSK 110/08, nie publ.).
Skarżąca nie wykazała oczywistej zasadności skargi w rozumieniu ukształtowanym przy wykładni art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Skarga skupia się na ustaleniach i ocenie dowodów - kwestionując je - co jest niedopuszczalne (art. 3983 § 3 k.p.c.).
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).
jw
l.n