III CSK 208/16

Sygn. akt III CSK 208/16

POSTANOWIENIE

Dnia 19 października 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jacek Gudowski

w sprawie z powództwa B. B.
‎przeciwko L. C.
‎o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 19 października 2016 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej powoda

od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)
‎z dnia 2 grudnia 2015 r., sygn. akt I ACa (…),

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i  zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 3600 zł (trzy tysiące sześćset zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego oraz przyznaje adw. B.G. ("[x].", Adwokaci i Radcowie Prawni, spółka partnerska w K.) od Skarbu Państwa (Sądu Apelacyjnego w (…)) kwotę 4800 zł (cztery tysiące osiemset zł) z  należnym podatkiem od towarów i usług tytułem wynagrodzenia za pamoc prawną udzieloną powodowi z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 2 grudnia 2015 r. Sąd Apelacyjny w (…) w sprawie
‎o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli oddalił apelację powoda od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 28 maja 2015 r.

Powód wniósł skargę kasacyjną, wskazując występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego dotyczącego odwołania darowizny. Ponadto skarżący wskazał na potrzebę wykładni art. 986 k.c. budzącego – jego zdaniem – poważne wątpliwości.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 398⁹ § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania m.in. jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne. Jeżeli skarżący wskazuje jako okoliczność uzasadniającą przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, to powinien sformułować to zagadnienie, przytoczyć argumenty prowadzące do niejednolitych wniosków oraz uzasadnić jego istotny charakter. Sąd Najwyższy wyjaśnił, że zagadnienie prawne jest istotne, gdy ma znaczenie dla rozwoju prawa lub znaczenie precedensowe dla rozstrzygnięcia podobnych spraw. Pojęcie istotności oznacza jego doniosłość, która wyraża się rangą zawierającego się w nim problemu prawnego oraz jego znaczeniem wykraczającym poza potrzeby rozstrzygnięcia jednostkowej sprawy (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 października 2002 r., II CK 12/02, niepubl., z dnia 10 grudnia 2003 r., V CZ 123/03, niepubl.,
‎z dnia 7 stycznia 2005 r., I CZ 183/04, niepubl., z dnia 13 stycznia 2007  r.,
‎III CSK 180/07, niepubl., z dnia 23 marca 2012 r., I CSK 496/11, niepubl., z dnia
‎31 stycznia 2013 r., II CSK 479/12, niepubl.).

Zagadnienie prawne mające – według skarżącego – stanowić przyczynę kasacyjną, bez względu na to, czy należy je oceniać jako rzeczywiste i istotne, zostało osadzone w stanie faktycznym, który odbiega od stanu faktycznego ustalonego w niniejszej sprawie, a nawet stoi wobec niego w wyraźnej opozycji. Inaczej mówiąc, stan faktyczny ustalony przez Sądy meriti nie uzasadnia tego zagadnienia; zostało ono wywiedzione ze stanu faktycznego „projektowanego” przez skarżącego.

Zresztą z treści podstaw kasacyjnych wynika, że zasadniczym celem skargi jest podważenie ustaleń i przyjęcie takiego stanu faktycznego, który jest korzystny dla powoda. Nie jest to jednak w postępowaniu kasacyjnym ani możliwe, ani dopuszczalne (art. 398³ § 3 i art. 398¹³ § 2 k.p.c.).

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 398⁹ § 2 k.p.c.), o kosztach rozstrzygając na podstawie art. 98 § 1 w związku z art. 391 § 1 i art. 398²¹ k.p.c.

aj