III CSK 207/20
postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2021-01-27
Dane orzeczenia
Pełna treść orzeczenia
Sygn. akt III CSK 207/20
POSTANOWIENIE
Dnia 27 stycznia 2021 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Małgorzata Manowska
w sprawie z powództwa M. P.
przeciwko (…) Spółdzielni Mieszkaniowej w N.
o stwierdzenie nieważności uchwały,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 27 stycznia 2021 r.,
na skutek skargi kasacyjnej powódki
od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)
z dnia 12 marca 2020 r., sygn. akt I ACa (…),
1) odrzuca skargę kasacyjną;
2) nie obciąża powódki obowiązkiem zwrotu na rzecz pozwanej kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Powódka M. P. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 12 marca 2020 r. Zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, to jest art. 5 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych w zw. z art. 18 ustawy z dnia 16 września 1982 r. Prawo spółdzielcze, poprzez ich błędną wykładnię wyrażająca się w przyjęciu przez Sąd II instancji, że dokonanie podziału wyniku finansowego (…) Spółdzielni Mieszkaniowej w N. za 2017 r., zgodnie z zasadą równości bezwzględnej, pomiędzy jej członków, jest niesprawiedliwe i nie odpowiada zasadom słuszności. Skarżąca wniosła o przyjęcie jej skargi kasacyjnej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Sformułowała zagadnienie prawne sprowadzające się do konieczności ustalenia przez ten Sąd „czy zastosowanie równości bezwzględnej przy podziale nadwyżki finansowej jest zgodne z art. 5 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych w zw. z art. 18 Prawa spółdzielczego i czy jest rozwiązaniem słusznym i sprawiedliwym mając na względzie bezwzględny wymóg równości członków spółdzielni”, przy czym wskazać należy, że wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej M. P. nie spełniał finalnie wymogów stawianych instytucji przedsądu, w szczególności nie obejmował uzasadnienia dla dowiedzenia jego zasadności.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skuteczne wniesienie skargi kasacyjnej, jako pisma procesowego uzależnione jest od zachowania przez skarżącego wymaganej co do niej konstrukcji oraz przepisanej formy. Z art. 3984 § 1 k.p.c., który w tej materii jest wiodącym przepisem, wynika, że na ustawowo określone wymagania każdej skargi kasacyjnej składają się: oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, oraz wskazanie, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części, a więc określenie zakresu zaskarżenia, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany, a zatem sformułowanie wniosków kasacyjnych, tzw. petitum skargi kasacyjnej, to jest wskazanie, jakiego rozstrzygnięcia domaga się skarżący ze względu na przytoczone podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie. W konsekwencji do konstrukcyjnych elementów skargi kasacyjnej należy, w szczególności, określenie przez skarżącego zakresu zaskarżenia i sformułowanie wniosku o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany. Elementy te są istotne dla możliwości nadania biegu skardze, gdyż wyznaczają zakres kognicji Sądu Najwyższego. Zaniechanie wskazania tych składowych skargi wywołuje taki brak konstrukcyjny tego pisma, że nie może on zostać wyeliminowany w trybie usuwania braków formalnych. Nadto należy mieć na uwadze, że bezwarunkowo zakres zaskarżenia i wniosek o uchylenie lub o uchylenie i zmianę orzeczenia powinny być ze sobą skorelowane. Brak tej korelacji skutkuje odrzuceniem skargi, co usankcjonowano w orzecznictwie Sądu Najwyższego (por. postanowienie z dnia 15 czerwca 2016 r., II CZ 43/16, niepubl.). Skarżąca, precyzując elementy konstrukcyjne swojej skargi, poniechała sformułowanie wniosku o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany. W dalszej kolejności Sąd Najwyższy niejako na marginesie wywodów ubocznie wskazuje, że poważne wątpliwości wywołuje poprawność i zasadność doboru wartości przedmiotu zaskarżenia (wynik finansowy pozwanej Spółdzielni za 2017 r.) w przedmiotowej sprawie, a co za tym idzie wskazana kwota, w sytuacji gdy wartość przedmiotu zaskarżenia powinna wyrażać interes majątkowy wyłącznie skarżącej, a nie całej Spółdzielni. Mając powyższe rozważania na względzie należało w efekcie odrzucić tę skargę, jako niespełniającą wymagań z art. 3984 § 1 k.p.c. na podstawie art. 3986 § 2 i 3 k.p.c.
jw
Zapytaj AI o to orzeczenie
Pytanie 1/2 (bez konta)