Sygn. akt III CSK 205/15
POSTANOWIENIE
Dnia 15 października 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Wojciech Katner
w sprawie z powództwa W. Ł.
przeciwko A. M. i Gminie Miejskiej Kraków
o ustalenie prawa do dysponowania grobem,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 15 października 2015 r.,
na skutek skargi kasacyjnej powódki
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie
z dnia 20 lutego 2015 r., sygn. akt I ACa 1688/14,
1) odrzuca skargę kasacyjną powódki,
2) odmawia pozwanej A. M. zasądzenia od powódki kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 20 lutego 2015 r. Sąd Apelacyjny w Krakowie oddalił apelację powódki od wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 8 lipca 2014 r., którym zostało ustalone, że przysługuje jej prawo do współdecydowania o grobie zlokalizowanym we wskazanym miejscu na Cmentarzu […] w K., razem z pozwaną A.M., oddalił powództwo w pozostałym zakresie, umorzył postępowanie w zakresie powództwa o ochronę dóbr osobistych i zniósł wzajemnie koszty między stronami. Oddalenie apelacji nastąpiło wskutek nieuwzględnienia zarzutów procesowych i stwierdzenie bezzasadności zarzutu naruszenia art. 922 § 1 k.c.
W skardze kasacyjnej powódka zarzuciła Sądowi Apelacyjnemu naruszenie w zaskarżonym wyroku art. 10 ust. 1 ustawy o cmentarzach i chowaniu zmarłych, art. 922 § 1 k.c., wnosząc o zmianę tego wyroku w całości i ustalenie dla powódki wyłącznego prawa do dysponowania spornym grobem.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna musiała zostać odrzucona, ze względu na naruszenie jej wniesieniem art. 3982 § 1 k.p.c. Mimo początkowego dochodzenia zarówno majątkowej, jak i niemajątkowej ochrony dotyczącej prawa do grobu, powódka ostatecznie cofnęła pozew w tym ostatnim zakresie, opierając swoje żądanie wyłącznie na środkach ochrony majątkowej.
W tej sytuacji obowiązuje granica 50 000 złotych jako minimalna wartość przedmiotu sporu uprawniająca do wniesienia skargi kasacyjnej. Ze względu na wartość określoną w skardze na 12 000 złotych, skarga jest niedopuszczalna. Z tej przyczyny skarga podlegała odrzuceniu przez Sąd drugiej instancji, co na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. prowadzi do konieczności jej odrzucenia przez Sąd Najwyższy. Ze względu na wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną po terminie określonym w art. 3987 § 1 k.p.c. należało pozwanej A. M. odmówić zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego.