III CSK 204/16

Sygn. akt III CSK 204/16

POSTANOWIENIE

Dnia 5 października 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jacek Gudowski

w sprawie z wniosku B. S. W.
‎przy uczestnictwie T. S.A. w K.
‎o ustanowienie służebności przesyłu,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 5 października 2016 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni

od postanowienia Sądu Okręgowego w K.
‎z dnia 27 listopada 2015 r., sygn. akt II Ca (…),

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz zasądza od wnioskodawczyni na rzecz uczestnika kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 27 listopada 2015 r. Sąd Okręgowy w K. w sprawie o ustanowienie służebności przesyłu oddalił apelację wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Rejonowego w K. z dnia 12 marca 2015 r. oddalającego wniosek.

Wnioskodawczyni wniosła skargę kasacyjną, wskazując na występowanie - odnośnie do prawa materialnego - przesłanek przewidzianych w art. 398⁹ § 1 pkt 1 i 2 k.p.c., a co do zarzutów naruszenia prawa procesowego - okoliczności wskazanych w art. 398⁹ § 1 pkt 4 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Mimo pewnych wahań orzecznictwa ostatecznie utorował sobie drogę pogląd, że gdy przed dniem 1 lutego 1989 r. przedsiębiorstwo państwowe korzystało bez  tytułu prawnego z cudzej (niepaństwowej) nieruchomości w zakresie odpowiadającym służebności przesyłu, to było ono posiadaczem tej służebności w rozumieniu art. 352 § 1 k.c. (np. uzasadnienie uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 18 czerwca 1991 r., III CZP 38/91, OSNC 1991, nr 10–12, poz. 118, wyrok składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 15 stycznia 2009 r., I CSK 333/07, OSNC-ZD 2009, nr 4, poz. 97, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 grudnia 2008 r., I CSK 171/08, OSNC 2010, nr 1, poz. 15, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 stycznia 2012 r., IV CSK 183/11, niepubl., lub postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 czerwca 2016 r., II CSK 329/15, niepubl.).

Podnoszone w skardze zagadnienie prawne nie występuje albo można je - wobec bogatego orzecznictwa w tym zakresie - uznać za nieistotne.

Brak także przesłanek do uznania oczywistej zasadności skargi kasacyjnej; skarżący nie przedstawił argumentów, które bez głębszej analizy pozwoliłyby na stwierdzenie, że zaskarżone postanowienie jest ewidentnie wadliwe.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 398⁹ § 2 k.p.c.).

jw