III CSK 201/16

Sygn. akt III CSK 201/16

POSTANOWIENIE

Dnia 5 października 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jacek Gudowski

w sprawie z wniosku K. W. (poprzednio: Z.)
‎przy uczestnictwie G. Z.
‎o podział majątku wspólnego,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 5 października 2016 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej uczestnika

od postanowienia Sądu Okręgowego w K.
‎z dnia 25 listopada 2015 r., sygn. akt II Ca (…),

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od uczestnika na rzecz wnioskodawczyni kwotę 2400 zł (dwa tysiące czterysta zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 25 listopada 2015 r. Sąd Okręgowy w K. w sprawie o podział majątku wspólnego zmienił zaskarżone postanowienie Sądu Rejonowego w K. z dnia 14 listopada 2015 r., obniżając jedną z zasądzonych kwot.

Od postanowienia Sądu drugiej instancji uczestnik wniósł skargę kasacyjną, wskazując na istnienie istotnego zagadnienia prawnego, dotyczącego „dopuszczalności prowadzenia postępowania o uzupełniający podział majątku wspólnego, gdy strony uprzedniego podziału dokonanego umownie nie określały tego podziału jako częściowy ani nie ograniczały go, lecz konsens obejmował ten podział jako całościowy”. Ponadto podniósł, że skarga jest oczywiście uzasadniona, gdyż w zaskarżonym postanowieniu występują sprzeczne twierdzenia dotyczące niewadliwości czynności prawnej z żądaniem uzupełnienia tej czynności.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zarzucając sprzeczność („antynomię”) w rozumowaniu Sądu Okręgowego, skarżący sam popada w sprzeczność, skoro z jednej strony twierdzi, że występuje istotne zagadnienie prawne, czyli kwestia wymagająca głębszej analizy dokonywanej na szczeblu Sądu Najwyższego, a z drugiej strony zarzuca, że skarga jest oczywiście uzasadniona, a więc - jak jednolicie przyjmuje się w orzecznictwie - jest uzasadniona w sposób ewidentny, niewątpliwy i niewymagający szerszych analiz.

Niezależnie od tego, nie wykazano oczywistej zasadności skargi, a przedstawione zagadnienie jest nieistotne w tym sensie, że uzupełniający podział majątku wspólnego jest nie tylko dopuszczalny, ale i może być konieczny w każdej sytuacji, w której umową stron albo orzeczeniem sądu nie objęto całego majątku wspólnego.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 398⁹ § 2 k.p.c.), o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygając na podstawie art. 520 § 3 w związku z art. 13 § 2, art. 391 § 1 i art. 399²¹ k.p.c.

jw