Sąd Najwyższy

III CSK 173/15

postanowienie SN z dnia 2015-09-09

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaIII CSK 173/15
Data orzeczenia2015-09-09
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział III
SędziowieSSN Jacek Gudowski, SSN Jacek Gudowski (przewodniczący), SSN Jacek Gudowski (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt III CSK 173/15

POSTANOWIENIE

Dnia 9 września 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jacek Gudowski

w sprawie z powództwa H. B.
‎
przeciwko R. M.
‎
o ochronę dóbr osobistych i zapłatę,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 9 września 2015 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej powódki

od wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie
‎
z dnia 23 grudnia 2014 r., sygn. akt I ACa 1392/14,

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 23 grudnia 2014 r. Sąd Apelacyjny w Krakowie - w sprawie o ochronę dóbr osobistych i zapłatę - oddalił apelację powódki od wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 13 czerwca 2014 r.

Od tego wyroku powódka wniosła skargę kasacyjną, wskazując na jej oczywistą zasadność.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c. podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustaleń i oceny dowodów, a wszystkie zarzuty zawarte w skardze kasacyjnej właśnie tego dotyczą. Jedynie zarzut obrazy art. 328 § 2 k.p.c. spełnia minimum wymagań formalnych, jest jednak całkowicie bezzasadny.

Przyczyny kasacyjne zostały przez skarżącą sformułowane ogólnikowo; nawet nie uprawdopodobniono ani oczywistej zasadności skargi, ani potrzeby wykładni przepisów. Skarżąca nie wskazała, jakie poważne wątpliwości prawne budzi ta wykładnia i z czego one wynikają, nie przedstawiła możliwych interpretacji ani rozbieżnych ocen judykatury.

Z tych względów, skoro wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania jest nieprecyzyjny i nieuzasadniony, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).

l.n

Zapytaj AI o to orzeczenie