Sygn. akt III CSK 173/15
POSTANOWIENIE
Dnia 9 września 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jacek Gudowski
w sprawie z powództwa H. B.
przeciwko R. M.
o ochronę dóbr osobistych i zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 9 września 2015 r.,
na skutek skargi kasacyjnej powódki
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie
z dnia 23 grudnia 2014 r., sygn. akt I ACa 1392/14,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 23 grudnia 2014 r. Sąd Apelacyjny w Krakowie - w sprawie o ochronę dóbr osobistych i zapłatę - oddalił apelację powódki od wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 13 czerwca 2014 r.
Od tego wyroku powódka wniosła skargę kasacyjną, wskazując na jej oczywistą zasadność.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c. podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustaleń i oceny dowodów, a wszystkie zarzuty zawarte w skardze kasacyjnej właśnie tego dotyczą. Jedynie zarzut obrazy art. 328 § 2 k.p.c. spełnia minimum wymagań formalnych, jest jednak całkowicie bezzasadny.
Przyczyny kasacyjne zostały przez skarżącą sformułowane ogólnikowo; nawet nie uprawdopodobniono ani oczywistej zasadności skargi, ani potrzeby wykładni przepisów. Skarżąca nie wskazała, jakie poważne wątpliwości prawne budzi ta wykładnia i z czego one wynikają, nie przedstawiła możliwych interpretacji ani rozbieżnych ocen judykatury.
Z tych względów, skoro wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania jest nieprecyzyjny i nieuzasadniony, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).
l.n