III CSK 164/16

Sygn. akt III CSK 164/16

POSTANOWIENIE

Dnia 27 lipca 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Maria Szulc

w sprawie z powództwa M. K. , K. K.

i A. K.
‎przeciwko X. K. i S. K.
‎o zachowek,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 27 lipca 2016 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanego S. K.

od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)
‎z dnia 27 listopada 2015 r., sygn. akt I ACa (…),

1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2) przyznaje ze Skarbu Państwa Sądu Apelacyjnego w  (…) adw. A.B. wynagrodzenie w kwocie 5400,- (pięć tysięcy czterysta) złotych podwyższone o stawkę podatku VAT z tytułu udzielenia pozwanemu nieopłaconej pomocy prawnej w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 398⁴ k.p.c. wskazując na cechy konstrukcyjne skargi i nakładając na skarżącego obowiązek zawarcia w skardze wniosku o przyjęcie do rozpoznania oraz jego uzasadnienia (art. 398⁴ § 2 k.p.c.).

Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w  skardze  kasacyjnej okoliczności uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania,   a   nie podstawy    kasacyjne i ich uzasadnienie, zaś cel wymagania  przewidzianego  w  art.  398⁴ § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie  przez  powołanie i uzasadnienie  przez  skarżącego istnienia przesłanek o  charakterze publicznoprawnym. Dla  skutecznego  powołania w skardze przesłanki określonej w art. 398⁹ § 1 pkt 4 k.p.c. konieczne jest wykazanie przez skarżącego kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub  procesowego mającej charakter oczywisty, widoczny prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej. Skarga jest oczywiście uzasadniona, jeżeli bez wątpliwości nastąpiły  podnoszone w niej uchybienia lub  gdy  jest pewne, że miały one wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia lub też podniesione zarzuty oczywiście uzasadniają wniesioną skargę.

Wskazanie na tę przesłankę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, wymaga wykazania, że popełnione przy ferowaniu zaskarżonego wyroku uchybienia w zakresie stosowania prawa miały kwalifikowany charakter, a więc prowadziły do sprzeczności wyroku z przepisami prawa niepodlegającymi różnej wykładni i niepozostawiającymi sądowi swobody oceny albo z podstawowymi zasadami orzekania obowiązującymi w demokratycznym państwie prawa. Wykazanie wymaga przeprowadzenia pogłębionego wywodu prawnego oraz w przypadku zarzutu naruszenia przepisów postępowania powiązania tego naruszenia z wynikiem sprawy w aspekcie jego wpływu na rozstrzygnięcie. Skarżący natomiast ograniczył się w jednozdaniowym uzasadnieniu wniosku do wskazania, które funkcje sądu odwoławczego nie zostały zrealizowane wskutek zarzucanego uchybienia art. 381 k.p.c. Wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania wraz z uzasadnieniem jest odrębną konstrukcyjnie i funkcjonalnie częścią skargi  kasacyjnej (art. 398⁴ § 2 k.p.c.) i nie jest rzeczą Sądu Najwyższego poszukiwanie  w innych częściach skargi argumentów na uzasadnienie podniesionych w nim twierdzeń.

Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398⁹ § 2 k.p.c.), o kosztach orzekając zgodnie z art. 108 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 i 398²¹ k.p.c. oraz § 4 ust. 3, § 8 pkt 7 i § 16 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801).

jw