Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2015-09-08
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoSygn. akt III CSK 159/15
POSTANOWIENIE
Dnia 8 września 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Krzysztof Pietrzykowski
w sprawie z powództwa U. S.A. w W.
przeciwko K. sp. z o.o. w K.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 8 września 2015 r.,
na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie
z dnia 25 listopada 2014 r., sygn. akt I ACa 1466/13,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od pozwanej na rzecz powódki kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie pozwany wniósł skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołał się wyłącznie na oczywistą zasadność skargi, twierdząc, że nieprawidłowo uznano go za posiadacza zależnego, skoro posiadaczem nie był, zatem wynagrodzenie od niego się nie należy. Skarga nie jest oczywiście uzasadniona. Przede wszystkim pogląd Sądu II instancji został wszechstronnie uzasadniony i na pewno stanowi jedną z możliwych interpretacji w tej sprawie. Abstrahując od jego trafności, Sądowi nie można zarzucić błędu w sztuce. Trzeba zresztą dostrzec, że nawet wobec wątpliwości co do uzasadnienia i uznania pozwanego za posiadacza, wynagrodzenie od niego należałoby się na innej podstawie prawnej, mianowicie bezpodstawnego wzbogacenia i bez znaczenia jest to, że powód tej podstawy prawnej nie zgłaszał zgodnie z zasadą da mihi factum dabo tibi ius.
W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.
l.n
