III CSK 153/16

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2016-06-28

Dane orzeczenia

SygnaturaIII CSK 153/16
Data orzeczenia2016-06-28
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział III
SędziowieSSN Krzysztof Pietrzykowski, SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący), SSN Krzysztof Pietrzykowski (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt III CSK 153/16

POSTANOWIENIE

Dnia 28 czerwca 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Pietrzykowski

w sprawie z wniosku H. S. i Z. S. przy uczestnictwie A. P., T. P., W. R., M. G., K. H., L. K. i M. S.
o dział spadku i zniesienie współwłasności,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 28 czerwca 2016 r.,
na skutek skargi kasacyjnej uczestnika W. R.

od postanowienia Sądu Okręgowego w Nowym Sączu
z dnia 21 października 2015 r., sygn. akt III Ca 496/15,

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie uczestnik postępowania wniósł skargę kasacyjną, jednakże w zasadzie nie wiadomo, co z niej wynika. W szczególności nie wiadomo nawet, jakie są podstawy wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania. Formalnie skarżący powołuje się na istnienie zagadnienie prawnego i potrzebę wykładni przepisów prawa, co ma się chyba sprowadzać do konieczności oceny relacji aktu notarialnego i aktu własności ziemi co do przesądzenia tego, kto jest właścicielem. Kwestia ta jest oczywista, jeśli uwzględni się, że na podstawie aktu własności ziemi dochodziło do pierwotnego nabycia prawa własności. Poza tym skarżący zdaje się uważać skargę za oczywiście uzasadnioną, jednak w żaden sposób nie dowodzi oczywiście nieprawidłowej wykładni czy zastosowania prawa.

W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.

W niniejszej sprawie nie złożono odpowiedzi na skargę kasacyjną, ale pismo przygotowawcze, które zawiera wniosek o zasądzenie kosztów wyłącznie w sytuacji, gdyby doszło do rozpoznania sprawy przez Sąd Najwyższy.

aj

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)