III CSK 118/18

Sygn. akt III CSK 118/18

POSTANOWIENIE

Dnia 5 października 2018 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marta Romańska

w sprawie z wniosku T. Z.
‎przy uczestnictwie I. B.
‎o podział majątku wspólnego,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 5 października 2018 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy

od postanowienia Sądu Okręgowego w K.
‎z dnia 14 czerwca 2017 r., sygn. akt II Ca (...),

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 398⁹ § 1 k.p.c.). Dla spełnienia wymogu z art. 398⁴ § 2 k.p.c. konieczne jest zawarcie w skardze kasacyjnej odrębnego wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania, zawierającego profesjonalny wywód prawny nawiązujący do wymienionych w art. 398⁹ § 1 k.p.c. przesłanek przedsądu ze wskazaniem, które z nich występują w sprawie i z uzasadnieniem stanowiska skarżącego. Rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wynika z oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają tym, o których jest mowa w art. 398⁹ § 1 k.p.c.

Wnioskodawca wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania z uwagi na jej oczywistą zasadność, wynikającą z naruszenia przez Sąd drugiej instancji przepisów postępowania, które to uchybienie mogło istotnie wpłynąć na wynik sprawy, doprowadziło bowiem do nierozpoznania jej istoty, a to w związku z niewyjaśnieniem przez Sąd, jaki jest skład podlegającego podziałowi majątku wspólnego stron (art. 398⁹ § 1 pkt 4 k.p.c.).

Oczywista zasadność skargi kasacyjnej w rozumieniu art. 398⁹ § 1 pkt 4 k.p.c. wiąże się z ewidentną i widoczną już na pierwszy rzut oka wadliwością zaskarżonego orzeczenia, której stwierdzenie nie wymaga prowadzenia bardziej złożonych rozumowań. W postanowieniu z 6 listopada 2012 r., III SK 16/12 (nieopubl.), Sąd Najwyższy wyjaśnił ponadto, że przesłanką przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest nawet oczywiste naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz sytuacja, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia. Taki stopień wadliwości zaskarżonego postanowienia powinien być wywiedziony przez skarżącego w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, gdy tymczasem skarżący ograniczył się w nim do stwierdzenia, że Sąd drugiej instancji, bazując na oświadczeniu wnioskodawcy złożonym przy zawarciu umowy sprzedaży nieruchomości, przyjął, że wnioskodawca nabył ją do majątku wspólnego z uczestniczką. Przy zawieraniu tej umowy uczestniczka nie była jednak obecna, a to wywołuje pytanie, czy zostało ono skutecznie złożone. Gdyby okazało się nieskuteczne, to należałoby uznać, że przedmiotem rozliczenia powinna być tylko wierzytelność o rozliczenie nakładów na kupioną przez wnioskodawcę nieruchomość.

Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że Sądy zarówno pierwszej, jak i drugiej instancji odpowiedziały na pytania postawione przez wnioskodawcę w ramach ustaleń faktycznych, których dokonanie poprzedzone zostało szczegółową oceną dowodów. Ta płaszczyzna czynności orzeczniczych należy do sądów powszechnych, nie zaś do Sądu Najwyższego, który jest sądem prawa, a nie faktów. Powyższe znajduje też potwierdzenie w art. 398³ § 3
‎i art. 398¹³ § 2 k.p.c., z których wynika, że podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów, a Sąd Najwyższy jest związany ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia. Skonfrontowanie uzasadnienia zaskarżonego postanowienia z uzasadnieniem wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie potwierdza zatem tezy wnioskodawcy o oczywistej zasadności jego skargi kasacyjnej.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 398⁹ § 1 k.p.c., orzeczono jak w postanowieniu.

aj