III CSK 11/16

Sygn. akt III CSK 11/16

POSTANOWIENIE

Dnia 18 marca 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Kazimierz Zawada

w sprawie z wniosku B. U.
‎przy uczestnictwie R. U. i A. U.
‎o podział majątku wspólnego i zniesienie współwłasności,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 18 marca 2016 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej uczestnika R. U.

od postanowienia Sądu Okręgowego w N.
‎z dnia 7 maja 2015 r., sygn. akt III Ca […],

1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,

2) zasądza od uczestnika postępowania R. U. na rzecz wnioskodawczyni B. U. kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Według art. 398⁹ § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.

Uczestnik postępowania R. U. wniosek o przyjęcie do rozpoznania skargi kasacyjnej wniesionej od postanowienia Sądu Okręgowego w N. S. z dnia 7 maja 2015 r. uzasadnił oczywistą jej zasadnością, ze względu na naruszenie art. 212 § 2 k.c. - w związku z art. 5 k.c., art. 6 ust. 1 i art. 14 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, art. 1 Protokołu nr 1 do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, art. 33 ust. 1 Konstytucji, art. 3 Międzynarodowego paktu praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych oraz art. 2 ust. 1 i art. 3 Międzynarodowego paktu praw  obywatelskich i politycznych - przez przyznanie nieruchomości wspólnej małżonków wnioskodawczyni jedynie przez wzgląd na to, że jest kobietą.

Ponadto powołał się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego: czy do zobiektywizowanych przesłanek przemawiających za przyznaniem nieruchomości wspólnej mieszkalnej jednemu z małżonków można zaliczyć dobro małżeństwa i rodziny.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 398⁹ § 1 pkt 1 k.p.c. jest objęte podstawami kasacyjnymi doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy zagadnienie nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa. Kwestia, którą podniósł uczestnik, nie może być uznana za takie zagadnienie. Jest pytaniem retorycznym, a takie pytania nie wchodzą oczywiście w zakres hipotezy określającej przesłankę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania przewidzianą w art. 398⁹ § 1 pkt 1 k.p.c.

Nie jest w sprawie spełniona także przesłanka oczywistej zasadności skargi kasacyjnej. W art. 398⁹ § 1 pkt 4 k.p.c., dotyczącym przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej, chodzi o łatwo dostrzegalne, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy uchybienia przepisom prawa. Według utrwalonej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego, skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 398⁹ § 1 pkt 4 k.p.c. tylko wtedy, gdy wskazana w niej wadliwość zaskarżonego orzeczenia jest dostrzegalna prima facie, bez potrzeby dokonywania głębszej analizy (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2011 r., I PK 237/10, 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, 24 lutego 2012 r., V CSK 225/11). W sprawie nie ma podstaw do stwierdzenia takiego naruszenia żadnego z przepisów prawnych powołanych w skardze kasacyjnej uczestników postępowania. Odmienne twierdzenia skarżącego są gołosłowne.

Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zgodnie z art. 520 § 3 k.p.c. w związku z § 6 pkt 7, § 7 pkt 10 i § 13 ust. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 2013. 461), a także § 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U.2015.1800).

jw

l.n