Sąd Najwyższy

III CSK 102/17

postanowienie SN z dnia 2017-09-26

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaIII CSK 102/17
Data orzeczenia2017-09-26
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział III
SędziowieSSN Maria Szulc, SSN Maria Szulc (przewodniczący), SSN Maria Szulc (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt III CSK 102/17

POSTANOWIENIE

Dnia 26 września 2017 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Maria Szulc

w sprawie z wniosku D.L. i R.L.
‎
przy uczestnictwie A.D.
‎
o dział spadku po A.L. i zniesienie współwłasności,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 26 września 2017 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki

od postanowienia Sądu Okręgowego w K.
‎
z dnia 19 października 2016 r., sygn. akt II Ca (…),

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 3984 § 1 i 2 k.p.c. wskazując na jej cechy konstrukcyjne i  nakładając na skarżącego obowiązek zawarcia w skardze wniosku o przyjęcie do  rozpoznania oraz jego uzasadnienia.

Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie, zaś cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie przez skarżącego istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym. W przypadku powołania we wniosku przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. należy  sformułować zagadnienie prawne oraz przedstawić odrębną, pogłębioną argumentację prawną wskazującą na zaistnienie powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi do rozpoznania (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151, z dnia 23 listopada 2010 r., II  CSK 344/10, nie publ.).

Przedstawione zagadnienia nie noszą cechy istotności a więc nie są zagadnieniami prawnymi dotyczącymi nowych oraz dotychczas niewyjaśnionych i  nierozwiązanych w orzecznictwie problemów prawnych. Ich rozstrzygnięcie nie  miałoby żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy w stanie faktycznym ustalonym przez Sąd drugiej instancji z tej przyczyny, że z dokonanych ustaleń  wynika, iż zamiarem stron było zawarcie umowy darowizny a nie umowy sprzedaży;  motywy takiego działania w postaci wyłączenia dziedziczenia udziału w  nieruchomości przez spadkobierców sprzedającego mogą stanowić jedynie jedną z okoliczności stanowiących podstawę ustalenia zaistnienia przesłanek zawarcia pozornej czynności prawnej określonych w art. 83 § 1 k.c. Pytanie o  dopuszczalność wydanie postanowienia wstępnego została oparta na założeniu, że podstawą rozstrzygnięcia jest twierdzenie o istnieniu okoliczności, co do której postępowania dowodowego nie ukończono i która będzie stanowić przedmiot rozstrzygnięcia końcowego. Skarżąca pomija ustalony przez Sąd drugiej instancji stan faktyczny, wiążący z mocy art. 39813 in fine Sąd Najwyższy i stanowiący wynik postępowania dowodowego ocenionego przez Sąd meriti. Fakt, że kwestia współwłasności lub odrębnej własności kwoty wygranej w Lotto znajdzie swój wyraz  w orzeczeniu kończącym, nie stanowi przeszkody do poczynienia ustaleń prowadzących do wyjaśnienia, czy pomiędzy stronami istniały przed zawarciem kwestionowanej umowy rozliczenia uzasadniające brak zapłaty ceny przy jej zawarciu.

Zważywszy na motywy Sądu Okręgowego i treść uzasadnienia wniosku o  przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, brak podstaw do przyjęcia, że skarżąca skutecznie wykazała wskazaną przesłankę.

Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).

aj

Zapytaj AI o to orzeczenie