III CO 45/24

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2024-02-01

Dane orzeczenia

SygnaturaIII CO 45/24
Data orzeczenia2024-02-01
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział III
SędziowieSSN Paweł Grzegorczyk, SSN Paweł Grzegorczyk (przewodniczący), SSN Paweł Grzegorczyk (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

III CO 45/24

POSTANOWIENIE

1 lutego 2024 r.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

SSN Paweł Grzegorczyk

na posiedzeniu niejawnym 1 lutego 2024 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa K. C.
przeciwko M. N.
o zapłatę,
na skutek wystąpienia przez Sąd Rejonowy w Zgierzu
postanowieniem z 27 października 2023 r., I C 18/22,
o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu,

odmawia przekazania sprawy.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 27 października 2023 r. Sąd Rejonowy w Zgierzu zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie na podstawie art. 441 § 1 k.p.c. sprawy z powództwa K. C. przeciwko M. N..

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 441 § 2 k.p.c. o przekazanie sprawy na podstawie
art. 441 § 1 k.p.c. może wystąpić sąd właściwy do rozpoznania sprawy. Kompetencja, która wynika z tego przepisu, ma nie tylko wymiar formalny, lecz także materialny, co oznacza, że wystąpienie musi pochodzić od sądu właściwego nie tylko w warstwie formalnej, czego wyrazem jest odpowiednia czynność jurysdykcyjna, lecz także intelektualnej, to sąd bowiem – a nie tylko strona – musi dostrzec w sprawie przekonujące okoliczności, w świetle których pozostawienie sprawy w jego gestii sprzeciwiałoby się dobru wymiaru sprawiedliwości. Dlatego też w judykaturze podkreśla się, że powinność przedstawienia okoliczności przemawiających za odstąpieniem od ustawowych reguł właściwości spoczywa na sądzie, który zwraca się o przekazanie sprawy na podstawie art. 441 k.p.c., za czym przemawia dodatkowo wzgląd na konieczność ścisłej wykładni powołanego przepisu, jako wyjątku od ogólnych reguł właściwości sądu (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 marca 2020 r., IV CO 44/20 i powołane tam orzecznictwo, a także postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 października 2021 r., IV CO 133/21 i z dnia 14 lipca 2022 r., III CO 555/22). Sąd nie może zatem poprzestać na wyraźnym, a tym bardziej jedynie dorozumianym odesłaniu do stanowiska strony, której wolą jest, aby sprawę rozpoznawał inny sąd aniżeli wynika to z zasad ogólnych.

Wystąpienie Sądu Rejonowego w Zgierzu, objęte postanowieniem z dnia 27 października 2023 r., nie zawierało żadnych argumentów mogących uzasadniać przekazanie sprawy sądowi równorzędnemu na podstawie art. 441 § 1 k.p.c.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, uznając in casu za zasadne zwięzłe wskazanie powodów tego rozstrzygnięcia (art. 357 § 5 k.p.c.).

[SOP]

(r.g.)

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)