Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2017-06-13
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoSygn. akt III CNP 37/16
POSTANOWIENIE
Dnia 13 czerwca 2017 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jacek Gudowski
w sprawie z powództwa W. Ł.
przeciwko A. Q.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 13 czerwca 2017 r.,
na skutek skargi pozwanego
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku
Sądu Okręgowego w K.
z dnia 29 kwietnia 2016 r., sygn. akt II Ca (…),
odrzuca skargę.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 29 kwietnia 2016 r. Sąd Okręgowy w K., w sprawie o zapłatę, zmienił zaskarżony przez powoda wyrok Sądu Rejonowego w S. z dnia 30 listopada 2015 r.
Od wyroku Sądu drugiej instancji pozwany wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać oznaczenie orzeczenia, od którego została wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości lub w części, przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie, wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, wykazanie że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe, wniosek o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem.
W skardze nie wskazano przepisu, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, a wniosek „o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozstrzygnięcia Sądowi drugiej instancji” nie odpowiada jej konstrukcyjnym wymaganiom, a nawet świadczy o nierozeznaniu lub nierozumieniu skarżącego istoty tego nadzwyczajnego środka zaskarżenia.
Należy podkreślić, że wszystkie tzw. konstrukcyjne wymagania skargi powinny być spełnione w sposób kumulatywny, zatem skarga niespełniająca któregokolwiek z nich dotknięta jest brakiem istotnym, nienaprawialnym w sposób właściwy usuwaniu braków formalnych, i podlega odrzuceniu a limine. Należy podkreślić, że każde wymaganie przewidziane w art. 4245 § 1 k.p.c. ma charakter samoistny, powinno być zatem spełnione samodzielnie, niezależnie od innych (np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 lipca 2005 r., IV CNP 1/05, niepubl.).
Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).
jw
