III CNP 23/15

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2015-12-08

Dane orzeczenia

SygnaturaIII CNP 23/15
Data orzeczenia2015-12-08
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział III
SędziowieSSN Jacek Gudowski, SSN Jacek Gudowski (przewodniczący), SSN Jacek Gudowski (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt III CNP 23/15

POSTANOWIENIE

Dnia 8 grudnia 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jacek Gudowski

w sprawie z powództwa D. S.
przeciwko T. F.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 8 grudnia 2015 r.,
na skutek skargi powódki

o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie
z dnia 19 lutego 2014 r., sygn. akt II Ca 2194/13,

odrzuca skargę i oddala wniosek pełnomocnika powódki o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

UZASADNIENIE

Skarżąca wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 19 lutego 2015 r., wskazując na naruszenie prawa procesowego (art. 214 § 1 k.p.c.) przez uniemożliwienie powódce osobistego stawienia się na rozprawie apelacyjnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Niezgodność z prawem prawomocnego orzeczenia w rozumieniu art. 4241 §  1 k.p.c. oznacza jego niezgodność z prawem przedmiotowym, czyli przepisem prawa pozytywnego, z którym koliduje zawarte w orzeczeniu rozstrzygnięcie co do istoty sprawy i przez swą wadliwość (niezgodność z prawem) powoduje szkodę. Wyrok – z wyjątkiem dotyczącym naruszenia art. 321 § 1 k.p.c., tj. gdy sąd orzekł ponad żądanie - nie może być sprzeczny z przepisami prawa procesowego (m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 czerwca 2015 r., III CNP 4/15, nie publ.).

W tej sytuacji, skoro nie wskazano przepisu prawa materialnego, z którym zaskarżony wyrok jest niezgodny, skargę – jako dotkniętą nieusuwalnym brakiem (4245 § 1 pkt 3 k.p.c.), należało odrzucić (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Kosztów zastępstwa z urzędu nie zasądzono, bo wniesienie niedopuszczalnej skargi nie jest udzieleniem pomocy prawnej i nie uzasadnia przyznania od Skarbu Państwa wynagrodzenia ustanowionemu przez sąd pełnomocnikowi (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 września 2007 r., II CZ 69/07, OSNC 2008, nr 3, poz. 41, z dnia 18 grudnia 2007 r., III CSK 336/07, nie publ., z dnia 27 sierpnia 2014 r., III CNP 5/14, „Palestra” 2014, nr 11-12, s. 127, lub z dnia 29 kwietnia 2015 r., III CNP 2/15, nie publ.).

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)