„Jak wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 11 września 1997 r., III CKN 162/97 (OSNC 1998, nr 2, poz. 31), w odróżnieniu od innych przypadków bezpodstawnego wzbogacenia, sytuacje objęte art. 410 § 2 k.c. zakładają uzyskanie korzyści majątkowej w następstwie świadczenia, czyli zachowania zmierzającego do wykonania zobowiązania.”
„Siedleckiego; z 11 września 1997 r., III CKN 162/97, OSNC 1998 nr 2, poz. 31 oraz z 12 marca 1998 r., I CKN 522/97, OSNC 1998 nr 11, poz. 176).”
„Gdy czynność prawna, poprzez którą nastąpiło świadczenie jest nieważna, nie powstaje roszczenie o zwrot świadczenia, lecz jedynie o zwrot bezpodstawnego wzbogacenia na ogólnej podstawie z art. 405 k.c. (tak Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 11 września 1997 r. III CKN 162/97 OSNC 1998, nr 2, poz. 31).”
„Należy zauważyć, że zastosowania w tej sytuacji art.405 k.c. było – co do zasady – w pełni trafne, gdyż zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 11.09.1997 r. III CKN 162/97 (OSNC 1998, nr 2, poz. 31), gdy określone przesunięcie majątkowe nie jest wynikiem świadczenia, powstaje roszczenie o zwrot bezpodstawnego wzbogacenia.”
„Przyjęcie, jak uznał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 11 września 1997 r., III CKN 162/97 (OSNC 1998, nr 2, poz. 31), że przy ocenie, czy miało miejsce świadczenie w ramach danego stosunku, rozstrzygające znaczenie powinien mieć punkt widzenia wierzyciela z tego stosunku, nie prowadzi do innego wniosku.”
I AGa 266/22Sąd apelacyjny · wyrok · 2024-03-26
„Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 11 września 1997 r. (III CKN 162/97) podniósł, że gdy określone przesunięcie majątkowe nie jest wynikiem świadczenia, nie może powstać roszczenie o zwrot nienależnego świadczenia, lecz jedynie roszczenie o zwrot bezpodstawnego wzbogacenia na zasadach ogólnych (art. 405-409 kc).”
„Jak wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 11 września 1997 r., III CKN 162/97 (OSNC 1998, Nr 2, poz. 31), w odróżnieniu od innych przypadków bezpodstawnego wzbogacenia, sytuacje objęte art. 410 k.c. zakładają uzyskanie korzyści majątkowej w następstwie świadczenia, czyli zachowania zmierzającego do wykonania zobowiązania.”
„Przy ocenie, czy w ramach danego stosunku miało miejsce świadczenie rozstrzyga punkt widzenia wierzyciela, czy mógł on uważać na podstawie rozpoznawalnych okoliczności określone działanie za świadczenie (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 11 września 1997 r., III CKN 162/97).”
„… punktu widzenia odbiorcy, badając czy może on na podstawie rozpoznawalnych okoliczności uważać dane działanie za świadczenie (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 11 września 1997 r., sygn. akt III CKN 162/97, OSNC z 1998 r., Nr 2, poz. 31, z dnia 13 października 2011 r., sygn. akt V CSK 483/10 niepubl., z dnia 9 sierpnia 2016 r., sygn. akt II CSK 760/15 Biuletyn SN z 2016 r. Nr 10).”
„… punktu widzenia odbiorcy, badając czy może on na podstawie rozpoznawalnych okoliczności uważać dane działanie za świadczenie (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 11 września 1997 r., sygn. akt III CKN 162/97, OSN 1998, nr 2, poz. 31, z dnia 13 października 2011 r., sygn. akt V CSK 483/10, z dnia 9 sierpnia 2016 r., sygn. akt II CSK 760/15).”
I ACa 1809/15Sąd apelacyjny · wyrok · 2016-11-09
„… widzenia wierzyciela w danym stosunku prawnym, tj. czy na podstawie rozpoznawalnych okoliczności mógł on uważać dane działanie za świadczenie (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 11 września 1997 r., III CKN 162/97, OSNC 1998/2/31 oraz z dnia 13 października 2011 r., V CSK 483/10, LEX nr 1102551).”
„Zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego wydanym w sprawie III CKN 162/97 z dnia 11 września 1997 r., przy ocenie, czy miało miejsce świadczenie w ramach danego stosunku, rozstrzygające znaczenie powinien mieć punkt widzenia wierzyciela tego stosunku – czy może on na podstawie rozpoznawalnych okoliczności uważać dane działanie za świadczenie.”
„… 1 k.c. w z. z art. 405 k.c., jak również w przepisach o bezpodstawnym wzbogaceniu, tzn. w art. 405 k.c. Powódka wskazała, że zgodnie z wyrokiem Sądu Na]wyższego z 11.09.1997 r. (sygn. akt: III CKN 162/97, opubl.”
„Nie jest jednak możliwe zastosowanie jako podstawy prawnej zwrotu – art. 405 k.c. wymiennie z przepisami o nienależnym świadczeniu (por. wyrok Sądu Najwyższego z 11 września 1997 r., III CKN 162/97).”
I ACa 976/14Sąd apelacyjny · wyrok · 2015-03-19
„… ocenie Sądu Apelacyjnego - roszczenie dochodzone pozwem należy kwalifikować na podstawie art. 410 w związku z art. 405 i nast. k.c. W orzecznictwie (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 11.11.1997 r., III CKN 162/97, OSNC 1998/2/31) wskazuje się, że roszczenie o zwrot bezpodstawnego wzbogacenia na zasadach ogólnych (art. 405-409 k.c.) powstaje, gdy określone przesunięcie majątkowe nie jest wynikiem świadczenia.”
„… zobowiązania, to może powstać roszczenie o jego zwrot, tylko jako roszczenie o zwrot bezpodstawnego wzbogacenia na zasadach ogólnych (art. 405–409 k.c.), a nie jako nienależnego świadczenia (III CKN 162/97, OSNC 1998, nr 2, poz. 31).”
„Gdy określone przesunięcie majątkowe nie jest wynikiem świadczenia, nie może powstać roszczenie o zwrot nienależnego świadczenia lecz jedynie roszczenia o zwrot bezpodstawnego wzbogacenia na zasadach ogólnych (art. 405 – 409 k.c.) (tak SN w wyroku z 11.09.1997r., III CKN 162/97, OSNC z 1998r. nr 2, poz. 31).”
I ACa 316/13Sąd apelacyjny · wyrok · 2013-08-21
„… na podstawie ogólnych przepisów o bezpodstawnym wzbogaceniu (art. 405-409 k.c.), ale już nie o zwrot nienależnego świadczenia (art. 410 k.c.) (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 11 września 1997 r., III CKN 162/97, OSNC 1998/2/31, czy cyt. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 listopada 2007 r., II CSK 344/07; zob. też A.”
I ACa 306/13Sąd apelacyjny · wyrok · 2013-06-18
„Zgodnie z funkcjonującym w judykaturze poglądem (por. wyrok SN z 11.09.1997r., III CKN 162/97, LEX 31702) w sytuacji, gdy określone przesunięcie majątkowe nie jest wynikiem świadczenia, nie może powstać roszczenie o zwrot nienależnego świadczenia, lecz jedynie roszczenie o zwrot bezpodstawnego wzbogacenia na zasadach ogólnych.”
„Za uznanie, iż zapłata nie stanowiła świadczenia przemawia teza wyroku Sądu Najwyższego z dnia 11 września 1997 roku (III CKN 162/97) stanowiąca, iż przy ocenie, czy miało miejsce świadczenie w ramach danego stosunku, rozstrzygające znaczenie powinien mieć punkt widzenia wierzyciela z tego stosunku: czy może on na podstawie rozpoznawalnych okoliczności uważać dane działanie za świadczenie.”
„… przedmiocie rozstrzygającego znaczenia punktu widzenia wierzyciela co do oceny czy miało miejsce świadczenie por. też wyrok SN z 13.10.2011 r., V CSK 483/10, LEX nr 1102551; wyrok SN z 11.09.1997 r., III CKN 162/97, OSNC 1998, nr 2, poz. 31).”
„Roszczenie o zwrot nienależnego świadczenia nie powstanie oczywiście także wtedy, gdy dane świadczenie jest należne (zob. wyrok Sądu Najwyższego z 11 września 1997 r., III CKN 162/97, OSNC 1998/2/31).”
„… 2007, nr 2, s. 60; por. także wyrok z dnia 11 września 1997 roku w sprawie III CKN 162/97, OSNC 1998, nr 2, poz. 31, M.”
III Ca 1845/19Sąd powszechny · 2020-12-02
„W wyroku z 11 września 1997 r. (III CKN 162/97) Sąd Najwyższy wskazał, że przy ocenie, czy miało miejsce świadczenie w ramach danego stosunku, rozstrzygające znaczenie powinien mieć punkt widzenia wierzyciela tego stosunku: czy może on na podstawie rozpoznawalnych okoliczności uważać dane działanie za świadczenie.”
I C 809/17Sąd powszechny · wyrok · 2020-10-22
„… do masy majątkowej wierzyciela nie jest wynikiem świadczenia, a zatem nie może powstać roszczenie o zwrot nienależnego świadczenia w rozumieniu art. 410 § 2 kc (por. wyrok SN z dnia 11.09.1997 r., III CKN 162/97, lex nr 31702; wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 17.08.2016r., sygn. akt I ACa 748/15, Lex nr 2138319).”
I C 41/19Sąd powszechny · wyrok · 2019-06-18
„Jak wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 11 września 1997 r., sygn.. akt III CKN 162/97 (OSNC 1998/2/31), w odróżnieniu od innych przypadków bezpodstawnego wzbogacenia, sytuacje objęte art. 410 k.c. zakładają uzyskanie korzyści majątkowej w następstwie świadczenia, czyli zachowania zmierzającego do wykonania zobowiązania.”
„W wyroku z dnia 11 września 1997 r., III CKN 162/97 Sąd Najwyższy wskazał, że przy ocenie, czy miało miejsce świadczenie w ramach danego stosunku, rozstrzygające znaczenie powinien mieć punkt widzenia wierzyciela tego stosunku, czy może on na podstawie rozpoznawalnych okoliczności uważać dane działanie za świadczenie.”
„Jak wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 11 września 1997r., III CKN 162/97 (OSNC 1998/2/31), w odróżnieniu od innych przypadków bezpodstawnego wzbogacenia, sytuacje objęte art. 410 kc zakładają uzyskanie korzyści majątkowej w następstwie świadczenia, czyli zachowania zmierzającego do wykonania zobowiązania.”
I C 12/17Sąd powszechny · wyrok · 2018-05-10
„Celowość i świadomość działania świadczącego zmierzającego do przysporzenia ocenia się z obiektywnie ujmowanego punktu widzenia odbiorcy, badając czy może on na podstawie rozpoznawalnych okoliczności, uważać dane działanie za świadczenie (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 11 września 1997 r., III CKN 162/97, OSN 1998, nr 2, poz. 31, z dnia 13 października 2011 r., V CSK 483/10).”
„Przy ocenie, czy miało miejsce świadczenie w ramach danego stosunku, rozstrzygające znaczenie powinien mieć jednocześnie punkt widzenia wierzyciela z tego stosunku: czy może on na podstawie rozpoznawalnych okoliczności uważać dane działanie za świadczenie [por. wyrok SN z 11.09.1997 r. w sprawie III CKN 162/97, OSNC z 1998 r., Nr 2, poz. 31; wyrok SN z 13.10.2011 r. w sprawie V CSK 483/10, L. ].”
IV P 139/16Sąd powszechny · wyrok · 2017-07-07
„Jeżeli natomiast określone przesunięcie majątkowe nie jest wynikiem świadczenia, nie może powstać roszczenie o zwrot nienależnego świadczenia, lecz jedynie roszczenie o zwrot bezpodstawnego wzbogacenia na zasadach ogólnych (art. 405–409; wyr. SN z 11.9.1997 r., III CKN 162/97, OSN 1998, Nr 2, poz. 31).”
„… roszczenie o zwrot nienależnego – w rozumieniu art. 410 § 2 kc – świadczenia, a jedynie do rozważenia pozostaje ocena tego stanu na podstawie art. 405-409 kc (p. wyrok SN z dnia 11.09.1997r., III CKN 162/97, lex nr 31702; wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 17.08.2016r., sygn.. akt I ACa 748/15, Lex nr 2138319).”
„Łętowska, Bezpodstawne, s. 86), wyraził również prawidłowo SN w drugiej tezie wyr. z 11.9.1997 r. (III CKN 162/97, OSN 1998, Nr 2, poz. 31), zgodnie z którą "przy ocenie, czy miało miejsce świadczenie w ramach danego stosunku, rozstrzygające znaczenie powinien mieć punkt widzenia wierzyciela z tego stosunku: czy …”
„W tym miejscu wskazać należy na wyrok wydany w sprawie o sygn. akt III CKN 162/97 z dnia 11 września 1997 r., w którym to Sąd Najwyższy wskazał, że przy ocenie czy miało miejsce świadczenie w ramach danego stosunku, rozstrzygające znaczenie powinien mieć punkt widzenia wierzyciela tego stosunku – czy może on na podstawie rozpoznawalnych okoliczności uważać dane działanie za świadczenie.”
„Przy ocenie, czy w ramach danego stosunku miało miejsce świadczenie, rozstrzyga punkt widzenia wierzyciela: czy mógł on uważać na podstawie rozpoznawalnych okoliczności określone działanie za świadczenie (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 11 września 1997 r., III CKN 162/97, OSNC 1998, nr 2, poz. 31).”
I C 783/12Sąd powszechny · 2016-05-11
„W wyroku z dnia 11 września 1997 r. Sąd Najwyższy wskazał, że jeżeli określone przesunięcie majątkowe nie jest wynikiem świadczenia jako zachowania stanowiącego wykonanie oznaczonego zobowiązania, to może powstać roszczenie o jego zwrot, tylko jako roszczenie o zwrot bezpodstawnego wzbogacenia na zasadach ogólnych (art. 405–409), a nie jako nienależnego świadczenia (III CKN 162/97, lex).”
I C 756/13Sąd powszechny · wyrok · 2016-04-20
„… art. 405 k.c. Z kolei gdy określone przesunięcie majątkowe nie jest wynikiem świadczenia, nie może powstać roszczenie o zwrot nienależnego świadczenia, lecz jedynie roszczenie o zwrot bezpodstawnego wzbogacenia na zasadach ogólnych (tak trafnie wyr. SN z 11.9.1997 r., III CKN 162/97, OSN 1998, Nr 2, poz. 31).”
I C 356/15Sąd powszechny · wyrok · 2015-12-07
„W tym miejscu wskazać należy na wyrok wydany w sprawie o sygn. akt III CKN 162/97 z dnia 11 września 1997 r., w którym to Sąd Najwyższy wskazał, że przy ocenie czy miało miejsce świadczenie w ramach danego stosunku, rozstrzygające znaczenie powinien mieć punkt widzenia wierzyciela tego stosunku - czy może on na podstawie rozpoznawalnych okoliczności uważać dane działanie za świadczenie.”
III Ca 1087/15Sąd powszechny · 2015-11-30
„Nie jest jednak możliwe zastosowanie jako podstawy prawnej zwrotu art. 405 k.c. wymiennie z przepisami o nienależnym świadczeniu (vide wyrok Sądu Najwyższego z dnia 11 września 1997 roku, sygn. akt III CKN 162/97, LEX nr 31702).”
I C 975/15Sąd powszechny · wyrok · 2015-11-24
„W przeciwnym razie może powstać jedynie roszczenie o zwrot bezpodstawnego wzbogacenia (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 11 września 1997 r., III CKN 162/97).”
III Ca 939/14Sąd powszechny · 2015-02-16
„Jak bowiem wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 11 września 1997 roku wydanym w sprawie o sygn. akt III CKN 162/97 opubl. w OSNC 1998, nr 2, poz. 31), dla rozróżnienia obu tych instytucji: „rozstrzygające znaczenie powinien mieć punkt widzenia wierzyciela tego stosunku: czy może on na podstawie rozpoznawalnych okoliczności uważać dane działanie jako świadczenie.”
„Przy ocenie, czy miało miejsce świadczenie w ramach danego stosunku, rozstrzygające znaczenie powinien mieć punkt widzenia wierzyciela z tego stosunku: czy może on na podstawie rozpoznawalnych okoliczności uważać dane działanie za świadczenie (wyrok SN z dnia 11 września 1997 r., III CKN 162/97, OSNC 1998, nr 2, poz. 31).”
III Ca 540/14Sąd powszechny · 2014-10-07
„Jak bowiem wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 11 września 1997 roku wydanym w sprawie o sygn. akt III CKN 162/97 opubl. w OSNC 1998, nr 2, poz. 31), dla rozróżnienia obu tych instytucji: „rozstrzygające znaczenie powinien mieć punkt widzenia wierzyciela tego stosunku: czy może on na podstawie rozpoznawalnych okoliczności uważać dane działanie jako świadczenie (celowe zachowanie nakierowane na zaspokojenie długu).”
„Przy ocenie, czy miało miejsce świadczenie w ramach danego stosunku, rozstrzygające znaczenie powinien mieć punkt widzenia wierzyciela tego stosunku: czy może on na podstawie rozpoznawalnych okoliczności uważać dane działanie za świadczenie (wyrok SN z dnia 11.09.1997 r., III CKN 162/97, OSNC 1998/2/31).”
