POSTANOWIENIE

4 stycznia 2024 r.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

SSN Romuald Dalewski

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 4 stycznia 2024 r. w Warszawie
‎wniosku M. S.
‎o zbadanie spełnienia przez SSN Beatę Janiszewską wymogów niezawisłości

i bezstronności w sprawie II CSKP 2096/22
‎z wniosku Miasta stołecznego Warszawy
‎z udziałem M. S., E. S. i Komisji do spraw reprywatyzacji nieruchomości […]
‎o wpis

1) odrzucić wniosek,

2) o odrzuceniu wniosku zawiadomić Okręgową Radę Adwokacką w […].

UZASADNIENIE

Pełnomocnik uczestnika M. S. w piśmie procesowym z 7 grudnia 2023 r., (wpłynęło do Sądu Najwyższego 12 grudnia 2023 r.), na podstawie art. 29 § 5 i n. ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r., o Sądzie Najwyższym wniósł o stwierdzenie, że sędzia Sądu Najwyższego Beata Janiszewska wyznaczona do rozpoznania w sprawie II CSKP 2096/22, nie spełnia wymogów niezawisłości i bezstronności z uwzględnieniem okoliczności towarzyszących jej powołaniu i postępowaniu po powołaniu tj. o stwierdzenie istnienia w danej sprawie przesłanek, o których mowa w art. 29 § 5 ustawy o Sądzie Najwyższym.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniosek podlegał odrzuceniu.

Zgodnie z art. 29 § 5 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r., o Sądzie Najwyższym dopuszczalne jest badanie spełnienia przez sędziego Sądu Najwyższego lub sędziego delegowanego do pełnienia czynności sędziowskich w Sądzie Najwyższym wymogów niezawisłości i bezstronności z uwzględnieniem okoliczności towarzyszących jego powołaniu i jego postępowania po powołaniu, na wniosek uprawnionego, o którym mowa w § 7 tej ustawy, jeżeli w okolicznościach danej sprawy może to doprowadzić do naruszenia standardu niezawisłości lub bezstronności, mającego wpływ na wynik sprawy z uwzględnieniem okoliczności dotyczących uprawnionego oraz charakteru sprawy.

Przepis ten powołuje dwie przesłanki dopuszczalności przedmiotowego wniosku. Są nimi okoliczności: 1) związane z powołaniem sędziego, 2) dotyczące postępowania sędziego po powołaniu - które w realiach konkretnej sprawy mogą, uwzględniając ponadto okoliczności dotyczące uprawnionego oraz charakter sprawy, doprowadzić do naruszenia standardu niezawisłości lub bezstronności. Jednocześnie przytoczenie tych okoliczności stanowi wymaganie konstrukcyjne wniosku, bowiem w myśl art. 29 § 9 u.SN, wniosek o zbadanie wymogów niezawisłości i bezstronności powinien czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego, a ponadto zawierać żądanie stwierdzenia, że w danej sprawie zachodzą przesłanki określone w art. 29 § 5 u.SN oraz przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie wraz z dowodami na ich poparcie.

Tymczasem wniosek nie spełnia wszystkich wskazanych wymogów postępowania testowego ponieważ głównie oparty został na okolicznościach dotyczących powołania sędziego SN Beaty Janiszewskiej na urząd sędziego Sądu Najwyższego. We wniosku wskazano na fakt powołania tego sędziego na urząd sędziego Sądu Najwyższego za pośrednictwem Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r., o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustawy w drodze jej uchwały, co skutkuje wadliwością powołania na sędziego Sądu Najwyższego. We wniosku podniesiono nadto, że Sędzia SN Beata Janiszewska angażowała się w sprzeczne z prawem działania sędziów Sądu Najwyższego wybranych przez Krajową Radę Sądownictwa. W dalszej części uzasadnienia wniosku powołano się na udział Sędziego SN Beaty Janiszewskiej w sprawach z udziałem Skarbu Państwa i Kościoła […].

Zauważenia wymaga, że we wniosku nie dopełniono trzeciego wymogu wynikającego z treści art. 29 § 5 ustawy o Sądzie Najwyższymi, pomijając przesłankę „okoliczności danej sprawy”. Nie powołano we wniosku argumentów wskazujących na to, jak w okolicznościach tej konkretnej sprawy, eksponowane we wniosku naruszenie standardu niezawisłości i bezstronności związane z powołaniem na urząd sędziego i późniejszym postępowaniem sędziego, mogłoby wpływać na wynik jej sprawy przy uwzględnieniu okoliczności dotyczących uprawnionego oraz charakteru sprawy.

Zgodnie z art. 29 § 10 ustawy o Sądzie Najwyższym, wniosek niespełniający tych wymagań podlega odrzuceniu bez wezwania do usunięcia braków formalnych. Odrzuceniu podlega również wniosek złożony po upływie terminu albo z innych przyczyn niedopuszczalny.

Z tych wszystkich względów Sąd Najwyższy uznał, że wniosek nie spełnia wymagań formalnych określonych w art. 29 § 9 pkt. 2 i na podstawie art. 29 § 10 ustawy o Sądzie Najwyższym i orzekł jak na wstępie.

Odrzucenie wniosku obligowało z mocy samej ustawy - także do zawiadomienia organu samorządu zawodowego o takim rozstrzygnięciu (art. 29 § 11 ustawy o Sądzie Najwyższym).

[SOP]

[ał]

‎