III CB 136/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Dariusz Pawłyszcze
3 czerwca 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 3 czerwca 2026 r. w Warszawie
w sprawie z wniosku sędziego M. K.
o ponowne rozpoznanie wniosku Towarzystwa Ubezpieczeń S.A. w W.
o stwierdzenie spełnienia przez sędziego wymogów niezawisłości i bezstronności
w sprawie I ACa 1183/25 Sądu Apelacyjnego w Łodzi
z powództwa L. P., M. P., B. C., J. C. i R. C.
przeciwko Towarzystwu Ubezpieczeń spółce akcyjnej w W.
o zapłatę,
na skutek żądania sędziego Sądu Najwyższego Włodzimierza Wróbla wyłączenia
go ze sprawy III CB 136/25,
wyłącza sędziego Włodzimierza Wróbla.
(G.G.)
UZASADNIENIE
Sędzia SN Włodzimierz Wróbel powołując się na art. 49 k.p.c. zażądał
wyłączenia go ze sprawy toczącej się w trybie art. 42a § 13 Prawa o ustroju sądów
powszechnych (p.u.s.p.). Żądanie uzasadnił tym, że wniosek strony o stwierdzenie
spełnienia przez sędziego Sądu Apelacyjnego w Łodzi wymogów niezawisłości
i bezstronności został oparty na okolicznościach dotyczących także pozostałych
czterech członków składu wyznaczonego do rozpoznania wniosku strony, a tym
samym sędziowie ci nie powinni rozpoznawać takiego wniosku. Według żądającego
wyłączenia postępowanie z udziałem tych sędziów będzie wadliwe, co oznacza,
III CB 136/25
2
że jest jasne, jakie stanowisko będzie reprezentował żądający wyłączenia
i co wyklucza udział żądającego w postępowaniu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Podstawowym obowiązkiem sędziego Sądu Najwyższego jest postępowanie
zgodnie ze ślubowaniem sędziowskim (art. 41 § 1 u.s.n.), czyli sumienne
wypełnianie obowiązków sędziego (art. 34 § 1 u.s.n.). Rozstrzyganie
przydzielonych spraw jest istotą obowiązków sędziego. Tryb wyznaczania do
składu określa ustawa i sędzia wyznaczony do składu nie jest uprawniony do
kształtowania tego składu.
Podstawą wyłączenie sędziego na podstawie art. 49 k.p.c. mogą być
okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do
bezstronności sędziego żądającego wyłączenia. Sędzia Włodzimierz Wróbel jest
autorem nieznanego prawu podziału sędziów na konstytucyjnych i ustawowych
(Kronika konstytucyjna, redakcja na 15 lutego 2025 r., konstytucyjny.pl/wlodzimierz-
wrpbel-o-sedziach-i-sadach-w-rozumieniu-konstytucji-i-w-rozumieniu-ustawy) i tylko
sędziom należącym do utworzonej przez niego kategorii „sędziów w rozumieniu
konstytucji” (tak jak ją sędzia W. Wróbel rozumie) przyznaje przymiot niezawisłości.
Zatem sędzia W. Wróbel uznał z góry, bez związku ze sprawą I ACa 1183/25 Sądu
Apelacyjnego w Łodzi, że sędzia wyznaczony do rozpoznania tej sprawy nie
spełnia przesłanek z art. 42a § 3 p.u.s.p. Przy takiej postawie, sprzecznej z art. 41
§ 1 i art. 34 § 1 u.s.n., sędzia Włodzimierz Wróbel nie będzie bezstronny w żadnej
sprawie, w której wymyślony przez sędziego podział na sędziów konstytucyjnych
i ustawowych staje się istotny w miejsce kryteriów wskazanych jako istotne
w ustawie, tj. w art. 42 § 3 p.u.s.p. w sprawie z art. 42a § 13 p.u.s.p. Dlatego
żądanie sędziego podlegało uwzględnieniu na podstawie art. 49 k.p.c.
Dariusz Pawłyszcze
(G.G.)
III CB 136/25
3
[r.g.]
