II ZO 30/22
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Marek Siwek
Dnia 7 maja 2026 r.
w sprawie obwinionego sędziego Sądu Okręgowego w K. W. Ż.
po rozpoznaniu w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej
na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 7 maja 2026 r.
zażalenia obrońcy obwinionego
na postanowienie Sądu Dyscyplinarnego przy Sądzie Apelacyjnym w […]. z dnia 3
lipca 2020 r., sygn. akt [...]
o nieuwzględnieniu wniosków obrońcy o przekazanie sprawy Izbie Karnej Sądu
Najwyższego
na podstawie art. 432 k.p.k.
postanowił:
zażalenie pozostawić bez rozpoznania.
UZASADNIENIE
Sąd Dyscyplinarny przy Sądzie Apelacyjnym w […]. postanowieniem z dnia
3 lipca 2020 r., sygn. akt [...], nie uwzględnił wniosków obrońcy obwinionego -
byłego sędziego Sądu Okręgowego w K. W. Ż. „o powstrzymanie się od orzekania
i przekazanie sprawy Izbie Karnej Sądu Najwyższego celem prawidłowego
wyznaczenia właściwego sądu do jej rozpoznania, względnie o stwierdzenie
niewłaściwości przez Sąd Dyscyplinarny przy Sądzie Apelacyjnym w […]. i
przekazanie sprawy Izbie Karnej Sądu Najwyższego celem prawidłowego
wyznaczenia właściwego sądu do jej rozpoznania”.
II ZO 30/22
2
Zażalenie na to postanowienie wniósł obrońca obwinionego adw. M.
P., zaskarżając je w całości na korzyść obwinionego.
W piśmie z dnia 19 lutego 2026 r. obrońca zawarł oświadczenie o cofnięciu
tego zażalenia, wnosząc o jego pozostawienie bez rozpoznania oraz o przekazanie
sprawy Sądowi Dyscyplinarnemu przy Sądzie Apelacyjnym w […].
do merytorycznego rozpoznania.
Zgodę na cofnięcie zażalenia wyraził również W. Ż. w oświadczeniu
datowanym na 19 lutego 2026 r.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 431 § 1 i 3 k.p.k., stosowanym odpowiednio
w postępowaniu dyscyplinarnym sędziów i asesorów sądowych na mocy odesłania
zawartego w art. 128 u.s.p., środek odwoławczy można cofnąć, a w przypadku
środka odwoławczego wniesionego na korzyść obwinionego do skuteczności tego
cofnięcia wymagana jest zgoda obwinionego.
W niniejszej sprawie spełnione zostały przesłanki pozwalające na
cofnięcie zażalenia, a zatem Sąd Najwyższy, nie stwierdzając okoliczności
podlegających uwzględnieniu z urzędu, zobligowany jest do pozostawienia tego
środka odwoławczego bez rozpoznania, stosownie do treści art. 432 k.p.k.
[M. T.]
[a.ł]
