II ZK 83/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 6 listopada 2025 r.
SSN Paweł Wojciechowski
w sprawie lekarza M. S.
po rozpoznaniu w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej
na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 6 listopada 2025 r.
wniosku obrońcy obwinionego o wstrzymanie wykonania prawomocnego
orzeczenia
na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. w zw. z art. 112 pkt 1 ustawy z dnia 2 grudnia 2009
r. o izbach lekarskich (Dz. U. z 2021 r. poz. 1342 oraz z 2023 r. poz. 1234)
postanowił
wstrzymać wobec lekarza M. S. wykonanie prawomocnego
orzeczenia Naczelnego Sądu Lekarskiego z dnia 20 lutego 2025
r., sygn. akt [...], zmieniającego orzeczenie Okręgowego Sądu
Lekarskiego [...] z dnia 3 września 2024 r., sygn. akt [...], do czasu
rozpoznania kasacji.
UZASADNIENIE
Do Sądu Najwyższego wpłynęła kasacja obrońcy obwinionego lekarza M. S.
od prawomocnego orzeczenia Naczelnego Sądu Lekarskiego z dnia 20 lutego 2025
r., sygn. akt [...], zmieniającego orzeczenie Okręgowego Sądu Lekarskiego [...] z
dnia 3 września 2024 r., sygn. akt [...]. Orzeczeniem tym, za czyn z art. 4 w zw. z
art. 42 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza
dentysty oraz art. 1 ust. 3 Kodeksu Etyki Lekarskiej, stanowiący przewinienie
zawodowe z art. 53 ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o Izbach lekarskich, została mu
II ZK 83/25
2
wymierzona kara zawieszenia prawa wykonywania zawodu na okres dwóch lat.
Jednocześnie, zaliczając w poczet wymierzonej kary okres tymczasowego
zawieszenia prawa wykonywania zawodu zastosowanego wobec lek. M. S.
postanowieniem Okręgowego Sądu Lekarskiego [...] z dnia 3 sierpnia 2023 r., sygn.
akt […], tj. od dnia 3 sierpnia 2023 r. do dnia 9 listopada 2023 r.
W kasacji obrońca podniósł zarzuty dotyczące rażącego naruszenia prawa
materialnego, tj. art. 53 ustawy o Izbach lekarskich w zw. z art. 4 w zw. z art. 42 ust.
1 i ust. 2 ustawy o zawodzie lekarza i dentysty oraz art. 1 ust. 3 Kodeksu Etyki
Lekarskiej poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, oraz rażącej niewspółmierność
kary orzeczonej względem obwinionego. Nadto, na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. w
zw. z art. 112 pkt 1 ustawy o Izbach lekarskich, obrońca złożył wniosek o
wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia wobec tego obwinionego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia jest zasadny.
Stosownie do treści art. 532 § 1 k.p.k., w razie wniesienia kasacji Sąd
Najwyższy może wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego
orzeczenia, którego wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji. Przywołany
przepis nie wskazuje przesłanek, od spełnienia których zależy wstrzymanie
wykonalności zaskarżonego orzeczenia, a to zaś – jak podkreśla się w doktrynie –
pozwala na dość elastyczne podejście do zastosowania tej instytucji (zob. J. Matras
[w:] Kodeks postępowania karnego. Komentarz, art. 532, wyd. III, red. K. Dudka,
Warszawa 2023). Nie ma przy tym wątpliwości co do tego, że powinno ono mieć
miejsce w sytuacjach uzasadnionych szczególnymi okolicznościami dającymi
podstawę do tego, że wykonanie kary przed rozpoznaniem skargi kasacyjnej
spowodowałoby dla obwinionego nieodwracalne następstwa. Pod pojęciem
szczególnych okoliczności należy przy tym rozumieć rangę i doniosłości zarzutów
podniesionych w kasacji, których uwzględnienie jest prawdopodobne.
Dokonując tak wąsko limitowanej oceny podniesionych w kasacji zarzutów,
która w żadnej mierze nie determinuje kierunku jej merytorycznego rozpoznania,
II ZK 83/25
3
należało stwierdzić, że na obecnym etapie zasadne jest wstrzymanie wykonania
zaskarżonego orzeczenia.
W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.
[M. T.]
[r.g.]
