POSTANOWIENIE

Dnia 30 sierpnia 2023 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marek Dobrowolski

w sprawie radcy prawnej A. M., obwinionej o popełnienie przewinień dyscyplinarnych z art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych, na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej w dniu 30 sierpnia 2023 r. w przedmiocie wniosku obrońcy obwinionej z dnia 30 czerwca 2023 r. oraz sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej

postanawia:

1. na podstawie art. 105 § 1 – 3 k.p.k. w zw. z art. 74¹ ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1166) sprostować oczywistą omyłkę pisarską zawartą w uzasadnieniu postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 22 czerwca 2023 r. w sprawie o sygn. akt II ZK 68/22 w ten sposób, że usunąć błędnie zawarte sformułowanie: „O kosztach postępowania Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 70⁶ ust. 2 zd. 1 ustawy o radcach prawnych”;

2. na podstawie art. 626 § 2 k.p.k. w zw. z art. 74¹ ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych uzupełnić postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 czerwca 2023 r. w sprawie o sygn. akt II ZK 68/22 poprzez obciążenie kosztami postępowania kasacyjnego Skarb Państwa;

3. na podstawie art. 626 § 2 k.p.k. w zw. z art. 74¹ ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1166) uzupełnić postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 czerwca 2023 r. w sprawie o sygn. akt II ZK 68/22 poprzez zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz obwinionej A. M. kosztów poniesionych wydatków z tytułu uczestnictwa w postępowaniu kasacyjnym ustanowionego obrońcy z wyboru w wysokości 600 zł (sześćset złotych).

UZASADNIENIE

Postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 22 czerwca 2023 r., sygn. akt II ZK 68/22, kasację pełnomocnika pokrzywdzonej - wniesioną na niekorzyść obwinionej radcy prawnej A. M. - pozostawiono bez rozpoznania z uwagi na wystąpienie ujemnej przesłanki procesowej w postaci przedawnienia.

Pismem z dnia 30 czerwca 2023 r. (data wpływu do Sądu Najwyższego) obrońca obwinionej wniosła o wydanie orzeczenia uzupełniającego poprzez zasądzenie na rzecz obwinionej wydatków z tytułu ustanowienia w postępowaniu kasacyjnym obrońcy z wyboru według norm przepisanych.

Sąd Najwyższy zważył co następuje.

W treści uzasadnienia postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 22 czerwca 2023 r. w sprawie o sygn. akt II ZK 68/22 błędnie zawarto nadto w ostatnim jego akapicie sformułowanie, iż „o kosztach postępowania Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 70⁶ ust. 2 zd. 1 ustawy o radcach prawnych”. W sprawie nie budzi natomiast wątpliwości, iż postępowanie kasacyjne zostało zainicjowane kasacją pełnomocnika pokrzywdzonego, a w wyniku pozostawienia jej bez rozpoznania koszty postępowania nie obciążają obwinionego, w konsekwencji czego należało
‎w tej części dokonać niezbędnego sprostowania, gdyż powyższa nieprawidłowości ma charakter oczywistej omyłki pisarskiej.

Mając natomiast uwadze, iż w treści powyższego postanowienia
‎o pozostawieniu kasacji pełnomocnika pokrzywdzonej bez rozpoznania, stanowiącym orzeczenie kończące postępowanie w sprawie, nie zawarto rozstrzygnięcia o kosztach, koniecznym było wydanie orzeczenia w tym przedmiocie.

Zważywszy natomiast na fakt uczestnictwa w postępowaniu kasacyjnym ustanowionego przez obwinioną obrońcy z wyboru - wobec stwierdzonego braku
‎w uprzednio wspomnianym postanowieniu rozstrzygnięcia o kosztach - należało tym samym zasądzić od Skarbu Państwa na jej rzecz koszty poniesionych wydatków z powyższym związanych, tj. sporządzeniem przez obrońcę obwinionego pisma z dnia 22 marca 2022 r. stanowiącego odpowiedź na kasację pełnomocnika pokrzywdzonej oraz pismo z dnia 10 czerwca 2022 r., sygnalizujące konieczność umorzenia postępowania kasacyjnego z uwagi na przedawnienie karalności zarzucanych obwinionej przewinień dyscyplinarnych. Zgodnie bowiem z art. 616 § 1 pkt 2 k.p.k., w zakres kosztów procesu wchodzą uzasadnione wydatki strony
‎z tytułu ustanowienia w sprawie jednego obrońcy. W rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 265 z późn. zm., dalej powoływanego jako: rozporządzenie) wprawdzie nie wyszczególniono czynności w postaci sporządzenia i wniesienia odpowiedzi na kasację, jednakże najbardziej zbliżoną swym charakterem do powyższej jest sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia kasacji (§ 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia), dlatego należało na tej podstawie przyjąć wartość 50 % stawki minimalnej, tj. kwotę 600 zł (§ 11 ust. 2 pkt 6 rozporządzenia).

Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie.

[M. T.]

[ł.n]